De familie Nicolich past nergens

De familie Nicolich heeft haar caravan de afgelopen maand al vier keer moeten verhuizen. Maandag volgt een nieuwe rit. Het Romagezin lijkt nergens welkom.

„Vroeger was de overheid liever voor ons”, verzucht Guiseppe Nicolich. De Roma-zigeuner staat met zijn familie sinds maandag op een parkeerplaats langs de A12 in hun caravan. Van het naastliggende cultuurcentrum Azotod krijgen ze stroom en ze mogen er gebruikmaken van het toilet. Douchen doet de familie aan de overkant van de snelweg, in het tankstation. „Vijftig cent per keer”, zegt Nicolich met een glimlach.

Sinds vorige maand trekt het gezin met hun caravan door de provincie Utrecht. In Houten werd Nicolich twee keer weggestuurd en ook in Utrecht moest de familie met hun caravan een standplaats aan de Walter Kollolaan verlaten. Het verzoek om enkele weken te mogen blijven, werd gisteren door de rechter afgewezen. De gemeente Utrecht hoopt dat er nu snel een einde komt aan het kat-en-muisspel.

Dat de Roma niet geliefd zijn, wist Nicolich al. „Maar de kwaadheid van de gemeente Utrecht kwam als een klap. We zijn gewoon een familie in nood. We hebben toch geen kermiskleren aan.” Maar volgens Jeroen Bos, woordvoerder van de gemeente Utrecht, is er van boze opzet geen sprake: „We hebben het gezin behandeld zoals alle andere mensen die een woonplek zoeken.”

Urgentie krijgt het gezin niet omdat het in het verleden voor overlast zorgde. De aanwezigheid van drie kinderen verandert daar volgens de gemeente Utrecht niets aan, daar zijn de ouders verantwoordelijk voor. Het is voor de gemeente geen reden om niet op te treden tegen ’iemand die zichzelf voortdurend boven de wet stelt’.

Daar snapt Nicolich niets van: „Ik ben nog nooit veroordeeld door de strafrechter. We zijn gewoon in een hoek gezet door de regering.” De Roma-zigeuner begrijpt niet waar de boosheid tegen hem vandaan komt. Maar de caravan verlaten, wil hij niet. „Ik zou een lafaard zijn als ik breek met de traditie. Dan zou ik verbergen wie ik ben.”

De Roma hebben een ingewikkelde geschiedenis, zegt Chris Veldhuysen van Forum, instituut voor Multiculturele Ontwikkeling. „In Nederland is een heel kleine groep Romazigeuners en er is nauwelijks beleid op dit gebied. De meeste gemeenten zijn hen liever kwijt dan rijk en zo ontstaat een doorschuifeffect.” Veldhuysen werkt aan een handboek om duidelijkheid te scheppen in het woonwagenbeleid.

Dat boek komt voor Utrecht te laat, de gemeente wil het gezin kwijt. Uiterlijk maandag moet de familie vertrekken van de parkeerplaats in de Meern. Waar de familie naartoe moet, daar houdt de gemeente zich niet mee bezig. „Er zijn minder dicht bevolkte streken in Nederland waar zonder enige wachttijd woonruimte kan worden betrokken.”

Maar een plek in Groningen of Leeuwarden, daar wil het gezin Nicolich niet naartoe. „Daar hoef je niet eens een standplaats te hebben, daar kun je gewoon gaan staan.” Hij wil per se in zijn wagen in Utrecht blijven wonen, en in een woning wordt het met hem niets. „Dat is toch de stempel van mijn vader. Ik heb altijd in een wagen gewoond. En ik wil dat mijn zoon ook in die traditie opgroeit.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden