De familie Faqiri heeft alle hoop gezet op generaal pardon

Een deel van de CDA-achterban zou het liefst een generaal pardon zien. Voor de familie Faqiri uit Hardenberg bijvoorbeeld, die is uitgeprocedeerd. Laatst beloofde premier Balkenende nog eens naar hun zaak te kijken. Maar met de verkiezingen van morgen, dringt de tijd.

door Onno Havermans

In Hoshang Faqiri schuilt een nieuwe Taïda. De 20-jarige leerling van het Vechtdal College in Hardenberg dreigt zijn vwo-examen mis te lopen omdat zijn uitgeprocedeerde familie terugmoet naar Afghanistan. Verkwisting van talent, vindt de school. Hoshang vreest voor het lot van zijn vader en zusje.

Op de universiteit in Groningen, waar Hoshang vorige week een dagje meeliep, verried zijn accent hem als plattelandsjongen. Zijn vrienden omschrijven hem als een echte Nederlander. ’Perfect geïntegreerd’. Maar of Hoshang in mei examen doet, om volgend jaar geneeskunde te gaan studeren, of biomedische wetenschappen, is de vraag.

De familie Faqiri uit Hardenberg is uitgeprocedeerd en moet terug naar Kaboel. Daags na het bezoek van premier Balkenende aan de school van hun drie kinderen, ontvingen Hoshangs ouders een uitnodiging voor het eerste terugkeergesprek bij de IND. Dat gesprek was ’hard en heftig’, zegt de oudste zoon, die als woordvoerder van het gezin optreedt. „Als we niet weggaan komen we over een paar weken in een vertrekcentrum en daarna in een detentiecentrum. Als we dan nog niet weggaan, zetten ze ons op straat.’’

Zijn zusje Narges, vierdejaars vmbo, is ziek van de spanning. Zijn ouders zijn er ook niet best aan toe. Alleen broertje Mojtbaa, een brugklasser, loopt vrolijk te dollen in een gang van school. ,,Ik ben iemand die alles voor zich houdt’’, zegt Hoshang. ,,Praat er zelfs niet met mijn ouders over. Maar de laatste week was zwaar, ik zag geen uitweg meer.’’

Nu concentreert hij zich op de verkiezingen van morgen. Misschien komt er, tegen alle verwachtingen in, een meerderheid in de Kamer voor een generaal pardon. Dan gloort er weer hoop voor de Faqiri’s. ,,Natuurlijk wil ik mijn diploma halen, maar verder wil ik nu niet denken. Eerst de verkiezingen.’’

Het gezin kwam ruim zes jaar geleden naar Nederland. Pa was jarenlang actief in de communistische regering, die na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie en het wegvallen van Russische hulp, kansloos was in de burgeroorlog met islamitische strijders. ,,De mudjahedien begonnen toen een djihad tegen ongelovigen.’’

Als communist liep vader Faqiri gevaar. ,,Hij is ’een hond van de Russen’, omdat hij in Rusland heeft gestudeerd’’, legt Hoshang uit. ,,Thuis is een paar keer naar hem gezocht en bij de laatste keer is mijn moeder gewond geraakt. Dat was het moment om te vertrekken. Maar dat duurde nog zes maanden, omdat mijn moeder door de operaties en medicijnen niet kon reizen. Bovendien wisten we niet waar mijn vader was; die hield zich schuil bij een tante. Nu zegt de IND dat we terugkunnen, omdat we het toen die zes maanden ook hebben gered.’’

Terugkeren is geen optie, zegt Hoshang. ,,Ik ben bang voor mijn vader en mijn zusje. Communisten lopen in Afghanistan nog steeds gevaar, dat staat ook in een ambtsbericht van Buitenlandse Zaken. Mensen die zijn teruggekeerd, werden vermoord en ik ken het geval van een elfjarig meisje dat door een krijgsheer is opgeëist. Bovendien wil ik niet nog een keer mijn moeder onder het bloed aantreffen.’’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden