De etenswaren van Marks & Spencer

Het bestlopend verpakt hapje in de Amsterdamse en Haagse vestigingen van Marks & Spencer is gebaseerd op een oeroude Britse snack. En wel een waarop Engeland culinair het meest is neergesabeld: salt & vinegar chips; slappe, bleke, vette patat, die je lang, lang geleden nog in een krant werd aangereikt. Met het bijna onverstaanbaar geschreeuwde 'sol' 'n' vin'guh?' vraagt de chips-uitbater wie er soms moutazijn en zout op blieft. Die patat in chips-vorm ('crips' dus) is de absolute winnaar in het voedselsegment van Marks & Spencer in Nederland. Tot hun eigen verbazing. En tot de onze: het is een bremzoute, onvoorstelbaar zure hap, waarin de traditionele donkere moutazijn is vervangen door zout en samengestelde aromaten van azijn, opgebouwd uit smaakmakers, gistextract, lactose, dextrose, suiker, en plantaardige vetten en oliën van niet nader omschreven herkomst.

En die herkomst, daar zijn ze bij Marks & Spencer nu juist zo trots op. Als geen andere grote voedselproducent zeggen zij het hele traject van ruw product tot pakje in de winkel te kennen. Voor dioxinevrije kip (en er liggen wat kipproducten in de schappen) steken ze dan ook hun hand in het vuur. En de kwaliteit? Ook daarop letten ze met zijn allen. Alle bazen van Marks & Spencer eten M & S-voedsel tijdens de lunch en nemen het mee naar huis, gewoon in de attachékoffer, om te kijken of de verpakking het houdt. Zo vaak moet ze hun producten eten, dat een in Duitsland gestationeerde medewerker die over 'taart' gaat, geen Zwitsers gebak meer kan zien.

Nederlanders vinden het eten van Marks & Spencer heerlijk. Hoewel in de Amsterdamse vestiging 'food' niet meer dan 25 procent uitmaakt van de totale omzet, betreft 70 procent van alle kassahandelingen voedsel, en niet de eveneens zo populaire bh's en onderbroeken.

Naast salt & vinegar crisps, raakten kant-en-klare Indiase maaltijden, verpakte sandwiches en dikke plakken bacon voor bij de eggs, hier razend populair. Vaak terecht: de Indiase curries en het bijpassende naan-brood zijn voortreffelijk.

Toch zit die herkomst (wat nou 'gegarandeerd goed'?) ons nog niet helemaal lekker, zeker niet in deze tijden van BSE, dioxine en varkens die slachtafval en verwerkte slaolie eten, zo niet erger. We weten dat Britse supermarktketens als Sainsbury en Tesco een groot assortiment streng gecontroleerde biologische waar verkopen. Hoe zit dat bij M & S? Van de meer dan 3.500 producten zijn er sinds kort 150 bio. Honderdvijftig. Omdat de bioboeren Marks & Spencer geen voortdurende stroom onbespoten worteltjes kunnen garanderen, heet het.

Dat verhaal hebben we eerder gehoord en is een flauwe smoes, want megasupers kunnen hun 'eigen' boeren voorschrijven wat ze moeten verbouwen en dus ook hoe ze het moeten verbouwen. Sainsbury doet dat al jaren. Er is nog een reden: de controlevoorschriften lopen in Engeland en Nederland niet synchroon. Gek, al twintig jaar geleden verkochten natuurwinkels Britse aardappels, jams en pastinaken. Allemaal bio.

'But we're working on it', meldt M & S met oprechte blik. Mooi zo. Hoop doet leven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden