De essentie van muziek: spontaan en lekker spelen

1. Beethoven - Symfonieën 4 en 7

Koninklijk Concertgebouworkest/

Carlos Kleiber(DVD/Philips)

2. Michael Brecker - Naima

http://nl.youtube.

com/watch?v=fJt3qeuPdns

3. Joel Frahm (sax)/Brad

Mehldau (piano) - ’Don’t

Explain’

(Palmetto Records)

4. Wynton Marsalis/Willie

Nelson - ’Two Men With

the Blues’

(Sony)

5. Beethoven - Symfonieën

The Chamber Orchestra of Europe/

Nikolaus Harnoncourt (Warner)

6. Brahms - Klarinetkwintet

Walter Boeykens/Ensemble

Walter Boeykens (Harmonia Mundi)

7. Hank Mobley with Art Blakey,

Wynton Kelly, Paul Chambers -

Soul Station

(Blue Note Records)

8. Bach - Goldberg Variaties

Glenn Gould (Sony)

9. Daniel Barenboim on

Beethoven - Pianosonates

(DVD/EMI)

10. Schubert - Drie laatste

pianosonates

Alfred Brendel (Philips)

Mijn persoonlijke ontdekking van 2008: Kleiber en Beethoven 7. Vooral die met het KCO is geweldig. Kleiber is één brok muziek op het podium, hij ís de muziek. Wat een geweldige gestiek waarmee hij de muziek overbrengt, terwijl hij soms weer bijna niets doet en alleen op het goede moment met zijn schouder beweegt. Let op de hobosolo’s. Grote klasse!

Een fantastische soloversie van de Coltrane-standard ’Naima’ komt van mijn grote held Michael Brecker. Wat voor mijn leeftijdsgenoten op de middelbare school Red Hot Chili Peppers en Madonna waren, was voor mij Michael Brecker. Hij kon alles op de saxofoon en hij was een van mijn grote inspiratoren. Het heeft me wel wat gedaan toen ik hoorde dat hij ziek was en uiteindelijk overleed vorig jaar. Het plaatje van Frahm en Mehldau vond ik toen ik net geblesseerd was geraakt en me in de weken erna opbeurde. De essentie van muziek: spontaan en lekker spelen. Ook een ontdekking was de cd van Wynton Marsalis en Willie Nelson. Beide musici weten me recht in het hart treffen. Ik heb Marsalis altijd een koele kikker gevonden, maar op deze plaat raken zijn tonen bull’s eye. Nelson is prachtig, integer. Kippenvelplaat die gek genoeg matige recensies kreeg.

Tsja, 2008 is ook het jaar van Beethoven voor mij. Wederom Beethoven 7, heel anders dan Kleiber natuurlijk. En ook weer is de hoboïst in dit orkest fantastisch! Brahms’ Klarinetkwintet is een van mijn favoriete stukken aller tijden. Ik ben erg gehecht aan een opname met Walter Boeykens die ik al heb vanaf de middelbare school. Wat een kwartet vormen Mobley, Blakey, Kelly en Chambers! Mobley heeft zo veel soul. Op deze plaat staan een paar van de mooiste solo’s van Blakey die ik ken. Glenn Gould is een van de musici die ik vóór, of op zijn minst náást de naam van de componist zet door zijn persoonlijke expressie. Wat me aanspreekt aan de masterclasses van Barenboim, is dat hij met heel ’aardse’ tips werkt om de uitvoering van deze bijna onaardse muziek te verhelderen. Zijn uitvoeringen stroken vaak niet met zijn lessen. Interessant!

Ook een persoonlijke ontdekking na mijn ongeluk, waren de Schubert-sonates. Vooral de A-groot Sonate sprak me aan. Ik heb heel wat uren besteed aan het bestuderen van de partituur toen. De vereniging van verschillende gevoelswerelden die toch verbonden zijn in één sonate is heel fascinerend.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden