Column

De essentie van Kerst in een boom op het Mercatorplein

The Tree of Light Beeld Rikko Voorberg

Al de hele week las ik in de Facebook-updates van kunstenares Tessa Hendriks (26) hoe bewoners rondom het Mercatorplein in Amsterdam zich over haar verwonderden: een tenger meisje met blonde krullen, van 's morgens vroeg tot 's avonds laat druk in de weer op dat plein, met hout en gereedschap. Waar ze me bezig was? Het bouwen van een kerstboom.

Na een paar dagen zwoegen schreef ze: "Gister was de dag dat ik erachter kwam dat flink wat mensen me al vanaf zaterdag aan het bespieden zijn. Ze hebben er over nagedacht en de boel eens goed bekeken en toen kwamen ze uit hun holen om me te vragen wat ik aan het doen was. (..)

En een lief broertje en zusje:

Meisje fluistert iets in oor vader, vader zegt 'Oké, vraag het haar maar. Meisje': 'Wilt u een oliebol, mevrouw, dat heeft u wel verdiend!'

Haar broertje bij het overhandigen van de oliebol, plechtig: 'Ik wens u al het geluk, mevrouw, en hoop dat u geen pijn zult krijgen.'"

Verhalen verlichten
De kerstboom die ze aan het bouwen was, was niet zomaar een kerstboom. Het was een idee van theoloog/predikant Rikko Voorberg, die éigenlijk niet zo van Kerst houdt, maar dit jaar iets bijzonders wilde doen wat de essentie van Kerst zou raken.

Het werd de 'tree of light' (de boom van licht) op een plein in een buurt waar alle lagen van de bevolking samenwonen. Wat hij wilde, was het letterlijk verlichten van de verhalen van bewoners die het zelf het zwaarst hebben, maar tegelijkertijd van grote waarde zijn voor anderen. Het materiaal waar Tessa de boom van bouwde bestaat uit resthout, aangedragen door buurtbewoners die omstebeurt nieuwsgierig kwamen kijken naar het kunstwerk in wording. Sommigen met een duidelijk idee: "Deze planken zijn perfect voor de takken, mevrouw", had iemand gezegd. Mensen kwamen helpen timmeren, plankjes vasthouden, zagen en sjouwen. Op een avond, al laat, een Turkse man: "Nu jij hebt genoeg gewerkt meisje, ik ga jou helpen opruimen morgen, nieuwe dag werken is beter" - las ik op Tessa's Facebookpagina. En het was, zoals Tessa het zelf verwoordde, ook goed voor de buurtemancipatie dat zij daar als meisje dit 'mannenwerk' verrichtte.

Een andere Turkse meneer, die op een zeer aandoenlijke manier zijn best deed iets heel erg liefs te zeggen: "Vrouwen hebben tegenwoordig ook hersenen. In Turkije was een vrouw buschauffeur en nu is hier een aardappelmevrouw zelfs timmerman!"

Waardevol
De boom werd aan het einde van de week volgehangen met lampjes, verbonden aan briefjes met verhalen. Niet zomaar lampjes, maar peertjes uit de huizen van de armste mensen met hun persoonlijk verhaal. Van Henk, verfwinkeleigenaar. Hij moet wegens hoge huren de winkel opgeven, maar was dertig jaar een baken van vertrouwen en kende iedereen. Met problemen kon je altijd bij hem terecht. Of van Zohra: haar buurvrouw is erg slecht ter been, dus helpt ze haar regelmatig naar de fysiotherapeut. "Ze loopt zo langzaam, voor haar niet te doen."

Een buurtbewoner reageerde: "Ja, dan heb je zelf een baan en een huis en denk je dat je het allemaal goed doet, maar eigenlijk doe ik nooit iets voor mijn buren en blijken mensen die buiten de boot vallen juist het meest waardevol. Dat geeft wel te denken."

Het is gelukt. De essentie van Kerst. Vrolijk Kerstfeest!

 
Wat hij wilde was het letterlijk verlichten van de verhalen van bewoners die het zelf het zwaarst hebben, maar tegelijkertijd van grote waarde zijn voor anderen
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden