De enige ware God past niet in een hokje

Een pasgeboren islamitisch baby'tje krijgt enkele woorden ingefluisterd in het rechteroor. Woorden waarvan de ouders hopen dat het kind die zijn hele leven in het hart zal meedragen: 'Er is geen God dan God'. Daarna volgen meer formules, maar het eerste deel van deze belijdenis is de essentie van het geloof. Ze drukken uit dat God één en uniek is, de enige tot wie we werkelijk onze toevlucht kunnen zoeken en de enige die aanbeden kan worden.

Mocht het baby'tje opgroeien tot een spirituele volwassene, dan zal het deze woorden zelf zachtjes uitspreken. Bijvoorbeeld in de vorm van dhikr, een meditatieve herhaling van woorden waarbij geprobeerd wordt aardse zaken te vergeten, net zo lang tot alleen God nog in het bewustzijn aanwezig is. Het herhalen van de geloofsbelijdenis is één van de formules die gebruikt kan worden - de woorden hardop of in zichzelf uitgesproken. Even de voordurende gedachtenchaos proberen te reguleren en overgaan tot de oneindige grootheid en stilte bij God. 'La ilaha ila allah', klinkt het dan ritmisch.

De mediterende zou danig opschrikken bij de vraag, hoe we deze geloofsbelijdenis in het Nederlands moeten vertalen. Wordt dit: 'Er is geen God dan God'? Of toch 'Er is geen God dan Allah'? Een redelijke, maar verraderlijke vraag.

De logica zegt het eerste. Als je iets vertaalt, dan doe je dat volledig en Allah is gewoon het Arabische woord voor God.

Alleen degene die zich op één of andere manier wil profileren, kiest voor de tweede vertaling. Dat is wat er van de week gebeurde toen een gemeenteraadslid zijn ambtseed wilde afleggen met de woorden 'Zo waarlijk helpe mij Allah', in plaats van de voorgeschreven religieuze eed 'Zo helpe mij God'. Omgekeerd werd in het Reformatorisch Dagblad enkele jaren geleden een SGP-raadslid geciteerd met de woorden 'Er is maar één ware God. De Heere Jezus Christus. En niet Allah'. Beiden hebben ze zich God toegeëigend: de één omdat hij God als islamitisch wou claimen, de ander omdat God volgens hem alleen Jezus Christus kon zijn.

Misschien moet je bij dit soort akkefietjes niet te lang stilstaan. De theologische discussie of de islamitische God hetzelfde is als de christelijke God - en omgekeerd - wordt ook in Nederland regelmatig gevoerd. Niet zelden door enkele roependen in de marge, die al te graag door middel van dit soort politiek-religieuze haarkloverij hun persmomentje willen halen. Maar Een soortgelijke discussie heeft er in een multi-religieus land als Maleisië toe kunnen leiden, dat christelijke Maleisiërs officieel het woord 'Allah' niet meer mogen gebruiken.

Zo kan het escaleren, wanneer mensen iets willen afbakenen wat veel te groot en oneindig is om in muffe hokjes gestopt te worden. Gewoon niet proberen.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden