De engel en de duivel zwemmen, fietsen en lopen met Rachel Klamer mee

Rachel Klamer: 'Triatlon is duizenden uren maken. Die heb ik misschien nog niet.' Beeld Koen Verheijden

Het was altijd sporten én studeren voor Rachel Klamer. Pas toen ze twee jaar geleden vol voor de triatlon koos, kreeg ze rust in haar hoofd. Vandaag wil ze vlammen op het WK in Rotterdam.

Twee vieze racefietsen tegen de buitenmuur zijn het stille bewijs dat er al is gesport deze dinsdagochtend. Rachel Klamer loopt in relaxte kleren, haar vriend Richard Murray heeft de helm nog op en is met de poetsdoek in de weer. Ze dollen wat. Klamer: "Ik hoef ze nooit schoon te maken, gelukkig."

Klamer (26) is al jaren de beste Nederlandse triatlete. De enige ook die vandaag aan de start staat bij het WK in Rotterdam, de laatste wedstrijd in de wereldbekercyclus en de sterkst bezette race van het jaar.

In Beuningen, in het huis van haar ouders, zet ze een kop thee voor zichzelf. Murray neemt koffie. Het is er stil, diep in Overijssel. "Kijk, daar achter die heuvel ligt Duitsland."

Toewijding

Als ze op het label van haar theezakje kijkt, moet ze lachen. 'In welke sport zou je wel een olympisch atleet willen zijn?', staat er. Een klein vuistje gaat omhoog. "Haa, ik weet het wel."

Klamer deed al mee aan twee Olympische Spelen, werd Europees kampioen. Toch was haar toewijding niet altijd even vanzelfsprekend. Jarenlang deed ze met een schuldgevoel haar trainingen. Ze had toch vwo gedaan, hoezo verkoos ze zwemmen, fietsen en hardlopen boven studeren? "Ik heb nooit gezegd dat ik topsporter wilde worden. Dat paste niet in mijn visie van wat een loopbaan zou moeten zijn."

Het liefst wilde ze sporten én studeren. Dus liep ze tijdens trainingen net iets harder door, of sloeg ze eerder linksaf, om nog de tijd te hebben om boeken open te slaan. "Maar toch was ik vaak uitgeput. Studeren werd steeds minder."

'Idioot'

Het 'probleem' was ook gewoon dat ze zich bij sporten fijn voelde, dat ze opbloeide. Zwemmen deed ze al op jonge leeftijd, voordat school begon. Stond ze om 05.15 uur op. Op school kreeg ze vragen van de stoere meiden. Welke 'idioot' stond er nou zo vroeg op? Waarom ging ze niet mee uit op vrijdagavond? "Ik had een wedstrijd zaterdag."

Dat had wel tot gevolg dat ze zich in de klas niet zo op haar gemak voelde. Ze trok zich terug, durfde het niet een tweede keer te vragen als ze iets niet snapte. "Ik had iets van 'laat maar', ik los het zelf wel op. Maar dat lukte natuurlijk niet."

Haar middelbare school haalde ze niet in een keer. Ze vertrok naar Maastricht, om daar volwassenenonderwijs te volgen. Het kwam haar niet slecht uit, die verandering van omgeving. Zo kon ze ook trainen bij het nationaal trainingscentrum in Sittard.

Tekst loopt door onder de afbeelding.

Rachel Klamer: 'Triatlon is duizenden uren maken. Die heb ik misschien nog niet.' Beeld Koen Verheijden

Maar toch, het was altijd sporten én studeren. Twee keer stond ze echt voor de keuze. In 2011, een jaar voor de Spelen van Londen, en in 2012, ná die Spelen. Maar ze schoof de beslissing voor zich uit. Pas twee jaar geleden besloot ze vol voor de triatlon te gaan. Het gaf haar rust. Ook om te beseffen hoe vet het is om buiten te trainen, om de wereld over te gaan op trainingskamp.

Op die spaarzame momenten dat ze nog in Nederland is, zwemt ze nog steeds in het bad waar ze begon. Alleen liefst niet tussen 07.00 en 10.00 uur. Dan zwemmen de ouderen. "Soms kreeg ik te horen dat ik daar niet tussen moest gaan liggen. Maar het is mijn werk. Soms moet ik wel."

Het is echt een baan

Ze noemt het heel bewust werk, dat wat ze doet. Het is volgens haar de enige manier om de top te halen. "Ik heb veel nagedacht over topsport, wat dat is. En de combinatie van reizen, trainen, pr en wedstrijden, dat is echt een baan."

Haar vriend Richard onderbreekt kort het gesprek. Wil je wat wil eten, vraagt de Zuid-Afrikaan, die rondloopt in sloffen in de vorm van klompen. Hij werd vierde op de Olympische Spelen van Rio. Klamer moet lachen. Ze eet later wel wat.

Sinds ze haar vriend kent, is ze minder geblesseerd, vertelt ze. Voeding is daarin heel belangrijk. "Toen ik begon zat ik in een groep met meiden. Je kijkt naar elkaar. Dus als we een duurrit deden van drie uur en zij aten niks, dan deed ik het ook niet. Nu begrijp ik veel beter dat iedereen moet eten wat nodig is."

Murray leert ook de twijfelaar in Klamer rustig te blijven. Want altijd heeft ze een engeltje en een duiveltje op haar schouders. Het engeltje zegt dat ze goed getraind heeft, de duivel zegt dat de tegenstanders misschien wel veel beter zijn. Het duo fokt haar op.

Ze denkt dat ze de komende tijd ook de stap kan maken naar de top-3 in haar sport. In Rio werd ze tiende. Ze is bij het zwemmen en het lopen nog iets te langzaam. "Maar triatlon is ook duizenden uren maken. Die heb ik misschien nog niet. In 2012 vroeg ik me af of ik door moest. In Rio zag ik meteen na de finish mijn vader. Ik zei: Pa, ik ga door."

Ook is ze zich bewust van haar voorbeeldfunctie. Daarom wil ze vandaag als Nederlandse in Rotterdam presteren. Vooral voor de jeugd. "Ik sprak laatst een meisje dat zei dat haar vriendinnen het raar vonden dat ze voor schooltijd ging zwemmen. Doe wat je wil doen, zei ik. Over een paar jaar vinden ze je allemaal normaal. Dat gebeurde bij mij ook."

Lees ook: Rachel Klamer heerst in Holten, eens per jaar het mekka van de triatlon

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden