De eetfilm doet het goed op het festival van Rotterdam

De 'culinaire cinema' doet het goed in de top-10 van het Filmfestival van Rotterdam. 'Eden' uit Duitsland (nummer 1) en 'The Fish Fall In Love' uit Iran (nummer 8) zijn 'eetfilms' die een opmerkelijk positieve respons kregen. Het zijn verhalen rond exotische keukens en briljante chef-koks die het altijd wel goed doen. Het kookboek behoort met reisgids en encyclopedie tot de meest verkochte lectuur. Geen wonder dat films waarin 'koken, reizen en leren' samenvallen, hoge ogen gooien.

Toch is er in het festivalgewoel ook een film opgedoken waarin uitgerekend de chefkok (om preciezer te zijn: de tv-kok) er flink van langs krijgt. 'The Great Ecstasy of Robert Carmichael' is de 'shocker' van 'Rotterdam'. Het is de film die het publiek verdeelde in voor- en tegenstanders, en die daarmee een discussiestuk bij uitstek is. Bezoekers verlieten voortijdig de zaal, misselijk van het geweld. Boze kijkers riepen na de film de regisseur ter verantwoording. Dit ondanks de waarschuwing in de festivalcatalogus: 'Not everyone can cope with this film'.

De Britse debutant Thomas Clay (26) vertelt op het eerste gezicht een vrij alledaags verhaal over een Engels kustdorpje waar de schooljeugd verveeld rondhangt. Titelpersonage Robert Carmichael is een nette, cello spelende tiener. Een wat suf ogende jongen die op school wordt gepest, en die zich daarna gedwee aansluit bij een groepje minder frisse tieners die mede door de drugs in een geweldsspiraal belanden. In deze hedendaagse 'Clockwork Orange' draait het om twee groepsverkrachtingen. De eerste is in wezen briljant, vanwege de afgrijselijke suggestie. In de tweede wordt het groepsmonster zonder pardon losgelaten op een Engelse tv-kok en zijn Amerikaanse echtgenote. Het is waarschijnlijk het rijkste echtpaar in het dorp.

Aan de verbeelding wordt niets overgelaten. Verkrachting en doodslag zijn beestachtig expliciet. Inderdaad, om te kotsen. En het wurgende detail is dat regisseur Thomas Clay de identificatie met daders én slachtoffers in een eerder stadium van de film bemoeilijkt.

Kubrick trok 'A Clockwork Orange' ooit terug uit de bioscopen, omdat er sprake was van imiterende jongeren. Ik kan me niet voorstellen dat iemand het geweld in deze hedendaagse variant 'cool' vindt, maar het luide applaus van het overwegend mannelijke publiek kwam onwerkelijk over. 'The Great Ecstasy of Robert Carmichael' heeft een Nederlandse distributeur gevonden, dus de vraag over het nut van het geweld zal zeker een vervolg krijgen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden