De eerste voorstelling in de natuur

Op sommige ochtenden word ik zo vroeg wakker dat ik ruim op tijd ben voor de eerste voorstelling in de natuur. Het grijze ochtendlicht hangt over de velden met frisse groene vaste planten en afstervende tulpen.

De eerste spelers zijn al op het toneel: merels die bedachtzaam slakken verschalkend rondhippen tussen zeekool en vingerhoedskruid. Ik hoop dat ze een extra rondje maken tussen mijn madonnalelies-in-knop om er de rode leliekevertjers uit te pikken. De zogenaamde leliehaantjes zijn zo fraai dat je ze op je revers zou willen steken. Ze hebben echter de akelige gewoonte hun eitjes met behulp van uitwerpselen onder de lelieblaadjes vast te plakken en de vraatzuchtige jonkies weten wel raad met onze duur gekochte Lilium bulbiferum en Lilium nepa-lense.

Op de afvalhoop met rottende tulpenbloemen zijn eksters driftig bezig met hun ontbijt. Ze schreeuwen, rennen rusteloos heen en weer en halen alles overhoop, heel anders dan de merels die iets uitstralen van: doe rustig aan, er is genoeg.

In de dakgoten stromen de mussenhotels leeg. Men maakt in het openbaar toilet op de schutting en wie te lang poetst wordt eraf geduwd. De mussen vertolken de rol van oproerig volk op het schellinkje, zij beginnen ook altijd ergens midden in hun partituur te tjilpen.

Gaan de hoofdrollen weer naar de zwanen? ik hoor ver weg uit de polder het zwiepende geluid van hun vleugels. Daar komen ze, laag over het veld met lichtroze bieslook, en dan naar zee. Op de grens tussen de grauwe lucht en de grijsgroene duinen als decor vliegen ze in een rechte lijn de voorstelling uit.

Net op tijd, want het slordige busje met het ochtendblad komt uit de grote wereld onze polder binnenrijden. Waarom houden we het hek niet dicht? Maar het loopt tegen zessen, de eerste van mijn ijverige buurmannen arriveert op de werkplek. Regenleidingen worden verlegd en bakken met dahliastekken uitgezet. Daar komt een tweede busje, ditmaal van het uitzendbureau dat mijn buurman van arbeidskrachten voorziet. Bij zoveel vertoon van werklust kan ik niet blijven zitten. Ik laat de katten binnen en de hond eruit en kijk bij de zwaluwen die in de schuur broeden of alles in orde is. De jongste kater kan ineens zo erg hoog springen!

Deze zaterdag houd ik een lezing over niet alledaagse bloembollen in de tuinen van Mien Ruys in Dedemsvaart en omdat er nu tientallen soorten sieruien in bloei staan, besluit ik ze een hoofdrol te geven in het verhaal. Extra aandacht moet gegeven worden aan de planttijd, dat bleek ook weer op de Home and Garden Fair in Velsen en op de Hortusvriendendag in Leiden. Ik heb dan een grote vaas met bloeiende bolgewassen op de kraam en de mensen denken de bollen ter plekke aan te kunnens schaffen. Als een soort Sesam-Open-U verwachten ze dezelfde maand nog bloei, liefst tot aan de vorst. Horen deze mensen tot de optimisten die 's zaterdags hutspot willen eten en dus 's woensdags worteltjes zaaien? Die bloeiende uienpracht is in het late najaar van 1997 geplant en een beetje tuinmens zit er nu mee te pronken.

Zelfs de gewone keukenui (Allium cepa) geeft een leuke bloem, evenals prei (A. porrum) en knoflook (A. sativum). Bieslook (A. schoenophrasum) is in diverse kleuren te koop. Wit, zachtroze, grijzig paars - dit is de gewone - en karmijnrood. De gemeente Lisse, die achthonderd jaar bestaat, heeft waarschijnlijk handenvol bieslookzaad in het wilde bloemenmengsel gegooid dat langs de wegen is uitgestrooid.

In de bermen ziet het er echt jubileumachtig uit met al die paarse knotsjes. Ik plant altijd bijzondere biesloken tussen de tulpen of tulpen tussen de biesloken zodat er als de tulpen dood zijn geen gat valt in de beplanting. Bieslook is een plant waarvan we de smalle blaadjes in de soep strooien, de rest van de plant kan in wel tien stukjes worden gesplitst en op zonnige plekjes uitgeplant. Nu ik zaterdag toch in het noorden ben rijd ik maar meteen door naar de Fluitekruidfair in Rijperkerk waar gedurende de Pinksterdagen valt te genieten van een vrolijke verzameling van kwekers, antiquairs, kunstenaars en delicatessen en dat alles in een echt Fries decor.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden