DE EERSTE SURFLES 'Maak maar eens een sprongetje op die plank'

Zeilen is heerlijk. Beetje zitten, beetje kijken, nu en dan aan een touwtje trekken. En 's avonds voldaan met een stootwil in de rug een glaasje wijn drinken. Terwijl de fles leger en leger raakt en de blik over het water roziger wordt, slaat de fantasie toe. Altijd zeilen is wel sáái. Surfen, waterskiën, duiken, parasailen, Laserzeilen, jetskiën, dat zijn pas opwindende watersporten. Een mooiweer-zeiler op avontuur.

De Maasplassen bij Roermond zien er in de tropische warmte aanlokkelijk uit. Een mooie dag voor een eerste surfles, die zich ongetwijfeld meer ìn dan òp het water zal afspelen. Marion Stienen, in het dagelijkse leven leerkracht aan een basisschool maar nu surfinstructeur, ziet het dan ook wel zitten met het groepje beginners. Snel even wat theorie bespreken zodat er straks niemand verdwaasd rondkijkt als ze 'pak de giek' commandeert. En dan naar het water.

De surfplanken liggen opgeslagen in een container op de pas aangelegde camping Marina Oolderhuuske. Het is een nog kaal terrein met hier en daar een jong boompje en welgeteld één tent, van een Duits gezin. De wetsuits kunnen in de container blijven, die zijn nu veel te warm. De planken en zeilen worden eruit gesjouwd. Dat is zelfs met z'n tweeën een hele klus.

Een van de planken is bijzonder, die heeft pootjes. Het is een simulator waarop het optrekken van het zeil en het sturen wordt geoefend. Van de wind af, dan moet de mast naar voren, nee naar achter, nee, hoe was het nou ook alweer, naar voren. Nou ja, straks op het water merk je het vanzelf.

“Eerst gaan we vrij worden op de plank”, zegt Stienen. De zeilen blijven op de kant, de borden gaan het water in. Gelukkig is het aanlandige wind, niemand kan wegdrijven. Wat heet, voordat je goed en wel op de plank staat te wiebelen heeft de wind je in het wier gedreven. Dan rest er niets anders dan in datzelfde wier te springen. En dat is heel vies. Grote groene slierten krullen zich om armen en benen, proberen je badpak mee te nemen en deponeren kleine wormpjes op je lijf. De straf op in het water vallen is bijzonder zwaar.

“Een beetje heen en weer lopen op die plank, maak maar eens een sprongetje, je valt er hooguit in, er kan niets gebeuren”, roept Stienen comfortabel vanaf de kant. Het is wel goed, kalmpjes aan, dan ziet het wier het niet. Gelukkig, de zeilen mogen erop. In het midden van de plas is geen wier, daar moet je wezen. Maar voor surfen heb je wind nodig. Die is er soms niet en dan weer wel. En het zeil rukt je van de plank af al naar gelang er wind is. Goed voor een hernieuwde kennismaking met de buikspieren. Die het stramme lijf niet voor valpartijen behoeden. Wat blauwe plekken impliceert. Een voet klem tussen plank en mast, een gestoten knie bij het op de plank klauteren, een ongecontroleerde arm tegen de mast. Wat een gedoe.

Stienen vindt dat er gegeten moet worden en dat is goed. Helaas besluit de wind tot werken en waaien zelfs de blaadjes sla van het bord. Jammer van de sla en van de surfles, die nu in een pierebadje moet worden afgemaakt. De zwaan met jong die in het plasje huizen, stemmen toe maar kijken verstoord. De stuurloze surfer die per ongeluk op het stel af vaart, krijgt met vervaarlijk geblaas te maken. Daarbij is alles is zwaarder geworden, zo lijkt het. Het zeil dat aan een ophaalkoord uit het water moet worden getrokken terroriseert de onderrug. De voeten zakken bij een valpartij dieper in de bodem weg. De plank blijft regelmatig steken in het water, dat olie lijkt omdat het pierebad een compleet woud van wier bevat. “Als ik erin val denk ik aan zo'n zeewierbad in een schoonheidssalon”, zegt een van de cursisten met een grenzeloos optimisme. Het is te erg.

Aan het einde van de dag blijkt echter dat Roger, een van de cursisten, de smaak toch te pakken heeft gekregen. Hij wil een plank kopen bij Peejee surfing, het bedrijf dat ook de lessen organiseert. Maar meer dan driehonderd gulden mag het niet kosten, want een MEAO'er die net examen heeft gedaan, heeft weinig geld. En les hoeft hij niet meer, één keer 95 gulden betalen is wel genoeg. Wel wil hij graag een onschuldig middagje met Stienen surfen. Heel slim, lacht Stienen, maar bedankt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden