De Eend

Harder dan 85 kilometer per uur liep de oer-Eend niet en hij moest het doen met één koplamp, één ruitenwisser en het achterlicht was tevens de nummerbordverlichting.

Dat de Eend zo populair werd bij jongeren kwam echt niet door de prijs. De 2cv was met zijn 4200 gulden in 1953 bepaald geen goedkoop wagentje. En de prestaties waren meer dan bescheiden. Ouderen herinnerden zich nog de vooroorlogse prijs van een Fiat Toppolino, de wegluis. Die kon je in 1940 onder de duizend gulden kopen en het was een compleet autootje dat over de autostrada zoefde. En de sierlijke Citroën limousine 'Tout acier' uit 1925 kostte niet meer dan 2950 gulden. Daar konden vijf volwassenen in. Nederland was verwend. Voor de oorlog reden hier veel grote luxeauto's.

De Eend liep in het begin in Nederland dan ook niet, hoewel hij geschapen leek voor de modderige polderweggetjes. De ontwerper, Pierre Boulanger, liet hem zo wonderbaarlijk veren dat een boer met een 2cv een mandje eieren over een geploegde akker kon vervoeren. Er was wel aandacht, maar in 1952 werden er 182 en het jaar daarna ook nog maar 429 verkocht, terwijl er voor Nederland, in tegenstelling tot Frankrijk, hoegenaamd geen wachttijd bestond. Pas rond 1960 werden er per jaar rond de 5000 afgeleverd. Toen pas kwam de rage op gang. Het topjaar was 1970 met 22 000 stuks. En toen kostte hij al bijna 10 000 gulden.

De Eend werd bij de 'twens' populair doordat de vaders in de jaren vijftig nog droomden van de gerieflijke zware limousines van voor de oorlog en de waggelende Franse creatie dus een mal misbaksel vonden. Omdat vader er niks in zag, daarom wilde ik er juist mee rijden. Het was een verzetsdaad. Met een Eend stond je mijlen boven het klootjesvolk. De vernieuwers, diegenen die iets voelden voor de veranderingen die op til waren, de flower power en de wiet vielen voor de 2cv. De Eend had een linnen dak en als je dat oprolde zat je in de vrije natuur en kon het meisje naast je haar lange haren laten wapperen. Hoe onhandelbaar ook, je kon er de spullen in verhuizen naar je studentenkamer, ver weg van het ouderlijk huis en zijn spruitjesgeur.

Grafisch ontwerper Karel Suyling kwam tussen 1958 en 1970 voor de deux chevaux met pakkende reclame en bracht de 2cv in verband met het Franse platteland, knoflook, stokbrood, wijn en Franse kaas.

Er zijn 5,1 miljoen stuks van de 2cv verkocht. Daarvan ruim een kwart miljoen in Nederland. Citroën veranderde voortdurend aan het wagentje. Kwam een gewone fabrikant eens per jaar met enkele wijzigingen, bij Citroën waren er wel vijf of zes per jaar. Totdat uiteindelijk bleek dat de Eend ondanks alle modificaties toch maar een waggelend gevalletje bleef met een motortje van niks dat nooit aan de milieu-eisen zou kunnen voldoen. Op 27 juli 1990 liep de laatste 2cv van de band. Nooit meer zou een fabrikant een auto produceren die zo tot de verbeelding van de jeugd sprak.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden