De één wel, de ander niet. Waarom?

Burgemeesters opnieuw op de barricaden om uitzetten van hier gewortelde asielzoekerskinderen te voorkomen

NICO DE FIJTER

Het lijkt haast tegen beter weten in: opnieuw wordt er vandaag actie gevoerd voor een ruimere toepassing van het kinderpardon. "Het kinderpardon moest een oplossing bieden voor de grote groep kinderen van asielzoekers en andere vreemdelingen die geworteld zijn in de Nederlandse samenleving. Dat is nu niet het geval", betoogt organisator Defence for Children. Maar het ziet er bepaald niet naar uit dat de eerder afgewezen asielzoekerskinderen alsnog worden toegelaten.

Bij de actie - op het Plein in Den Haag - sluit ook een aantal burgemeesters aan. Die kwamen vorig jaar in verzet toen bleek dat enkele honderden kinderen en hun gezinnen buiten het kinderpardon vielen omdat ze zich tijdens hun jarenlange verblijf in Nederland hebben onttrokken aan het zicht van de rijksoverheid. Veel van hen waren wél in het zicht van gemeenten, scholen en sportverenigingen. Maar dat telt niet, stelde staatssecretaris Teeven en vorige week gaf de Raad van State hem daarin gelijk. Met die uitspraak lijkt er een definitieve streep te zijn gezet door de hoop van tientallen gezinnen.

"Ik krijg het niet uitgelegd in mijn gemeente", zegt burgemeester Geert van Rumund van Wageningen. Hij is een van de 312 burgemeesters die vorig jaar protest aantekenden tegen de in hun ogen te beperkte uitvoering van het kinderpardon. "Een kind dat in Nederland is geboren, dat hier is opgegroeid, dat hier geworteld is, dat alleen maar Nederlands spreekt, dat naar school gaat en naar een sportvereniging, dat altijd in beeld is geweest bij de lokale overheid, dat nog nooit Nederland uit is geweest - zo'n kind kun je toch niet naar een land sturen waar zijn ouders jaren geleden ooit uit vertrokken zijn?"

Van Rumund (PvdA) heeft in Wageningen te maken met een gezin dat hoopte dankzij het kinderpardon in Nederland te mogen blijven, maar uiteindelijk werd afgewezen (zie het verhaal van Tri hieronder).

"Ik heb staatssecretaris Teeven een brief gestuurd met het verzoek gebruik te maken van zijn discretionaire bevoegdheid en dit gezin toch te laten blijven. Hij heeft dat niet willen doen. Maar waarom dit gezin niet mag blijven en hij andere gezinnen op basis van diezelfde bevoegdheid wél een vergunning geeft, is onduidelijk. Het lijkt willekeurig te zijn."

Teeven heeft in enkele tientallen gevallen zijn discretionaire bevoegdheid gebruikt om kinderen en hun gezinnen toch te laten blijven. Die bevoegdheid biedt de mogelijkheid om af te wijken van de regels, op humanitaire gronden bijvoorbeeld. Bij de beslissingen over het al dan niet inzetten van die bevoegdheid worden geen argumenten geleverd. Dat is logisch: met die bevoegdheid wordt immers afgeweken van de regels.

"Maar wij zien heel erg vergelijkbare gevallen waarbij het ene gezin wél mag blijven, terwijl het andere moet vertrekken, zonder dat we weten waarom dat is", zegt Martine Goeman van Defence for Children. "Dat wringt enorm."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden