De echte knakworst

Een nieuwe knakworst in het schap? Die moet geproefd. Dan maar meteen een volledige smaak- én vormtest. Want welke knakworst knakt het best?

Ach knakworst, wat doet men u aan. Aan u, de meest verspreide aller worsten, symbool van alle fastfood, kern van de hotdog. Krachteloze, smakeloze, in kunstdarm gepropt separatorvlees, dat heeft men van u gemaakt. Voor de Thijssentjes trok ik nog wel eens een blikje open, maar nu zij groot en wispelturig zijn hoeft dat niet meer; ze lusten de knakworst niet meer. Net als ik.

Natuurlijk zijn er uitzonderingen, gestopte darmen van slagers met hart voor de zaak en ambacht in hun handen, maar die slagers willen onbekend blijven, beducht voor een bestorming door wanhopige knakkers.

Een gat in de markt, en via via hoor ik dat daar een koene ondernemer ingesprongen is: Koetsier Vleeswaren heeft een oud recept uit het vet getrokken en uitgebracht onder de naam De Man van de Knakworst. Verkrijgbaar bij de Jumbo, zegt mijn via via.

Maar hoe ik ook zoek in de hoek van de ingeblikte vleesresten, De Man van de Knakworst kom ik niet tegen. Wel gevuld vel van Limco, met de kreet 'de echte knakworst'. Ook zijn er Frankfurters van het huismerk Jumbo en het onvermijdelijke Unox. Maar De Man van, ho maar. Een telefoontje biedt uitkomst.

"Ze liggen bij de slagerij", zegt Bert Koetsier, eigenaar van Koetsier Vleeswaren en van De Man van. "Als huismerk. Je moet onder op het pak kijken."

Als huismerk? Maakt Jumbo goede sier met andermans veren? Inderdaad liggen ze in het koelvak, met huismerk, 300 gram voor 3 euro. De Unox kost wat minder, 2,79 voor hetzelfde gewicht, de Limco 2,37 en het Jumbo-huismerk 1,99.

Eenmaal thuis spreek ik met het niet-meer-kleinste-Thijssentje, dat enthousiast mee wil proeven, een beoordelingssysteem af om tot een eerlijk oordeel te komen: uiterlijk, smaak en vooral de knak tellen zwaar mee; daarna kan de prijs ook nog wat toevoegen. Iedere plus is een +, iedere min is een -. Dan gaan de pannen op het vuur. De Jumbo- en De Man van-knakkers kunnen zo in warm water, tegen de tien minuten. De aanstellers van Limco en Unox moeten in eigen vocht, en ook nog korter.

De kooktijd geeft mij wel de gelegenheid de achtergrond van de deze speciale worstvorm op te zoeken. En die mag er zijn. De Frankfurter, onthult 'The Oxford Companion to Food', hét naslagwerk van de voedselwereld, is een klassieke rookworst van varkensvlees in schapendarm. Die Frankfurter is ontstaan in de buurt van Frankfurt, ergens in de zeventiende eeuw. Er zijn Weense, Praagse en Zweedse varianten, maar geen Nederlandse. De term hot dog, voor een broodje Frankfurter is in 1916 in de Verenigde Staten bedacht door ene Nathan Handwerker. Handwerker? Zo te horen is er wel een Nederlandse verbinding.

Dan gaat het wekkertje. Het proeven kan beginnen. Eerst delen we punten uit voor het uiterlijk. Daarin gaan De Man en Limco fier voorop. Beiden hebben echte worstkontjes, die uitlopen in een punt. Unox en huismerk daarentegen, ogen als vingertopjes zonder nagel.

Vervolgens de knak. Ook daarin verslaan De Man en Limco de concurrentie. De Man krijgt zelfs twéé plusjes. Die andere twee, zegt mijn zoon, knakken als dikke spaghetti. Gekookte spaghetti.

Blijft over de smaak. En eerlijk is eerlijk, nu vallen ze allemaal door de mand, behalve De Man. Unox: wee en week. Jumbo: week en wee. Limco: iets beter, zouter ook, maar met de structuur van natte eierkoek. Alleen De Man blijft stoer overeind: wat zout misschien, maar aangenaam zout, en een heel licht accent van peper, witte peper. Dit mag een knakworst heten!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden