’De echte holocaust is die in Palestina’

Teheran exposeert 200 cartoons over het ’taboe-onderwerp’ van de holocaust. Storm loopt het niet.

In een benedenzaal van het museum worden opnames gemaakt voor de Iraanse televisie. Een talkshow komt hier straks rechtstreeks vandaan en de presentator doet een voorgesprek. Maar verder is het rustig in het museum in Teheran waar ruim 200 cartoons hangen. Onderwerp is de holocaust – of de holocust, zoals de poster bij de ingang per abuis aankondigt.

Eigenlijk gaan de meeste cartoons daar helemaal niet over, zo beamen twee jonge Iraniërs. Op het scheermesje met daarop ’holocaust, Made in Israël’ na en de ballon met holocaust erop die wordt doorgeprikt door een Iraanse hand, hebben weinig tekeningen de massamoord op Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog tot onderwerp. Of het moest de tekening zijn waarop een hand van een nazi Joodse kampgevangenen door een brandende Jodenster gooit waarna ze als tinnen soldaatjes over de Palestijnse vlag marcheren. Veruit de meeste cartoons gaan over de onderdrukking van de Palestijnen door Israël. Alle vooroordelen over Joden passeren hier de revue. Er zijn veel Joden met lange neuzen, met veel geld en verkleed als nazi’s, geroosterde of geplette Palestijnen, veel tranen en veel Palestijns bloed.

De twee jonge Iraniërs zijn op deze ochtend de enigen die door de zalen van het Museum voor Hedendaagse Palestijnse Kunst lopen. Weinig Iraniërs lijken kennis te willen maken met de resultaten van een internationale wedstrijd, die een Iraanse staatskrant uitschreef. De wedstrijd was een reactie op de omstreden cartoons over de profeet Mohammed, en op het feit dat president Ahmadinejad onder vuur kwam te liggen toen hij het bestaan van de holocaust ontkende.

De drie winnaars van de wedstrijd zijn al gekozen, maar nog niet bekendgemaakt. Er zijn prijzen van 12.000, 8000 en 5000 dollar beschikbaar.

Die gaan niet naar de Iraanse cartoonist Hadi Heidari, want hij stuurde geen werk en weigert zelfs pertinent het museum te betreden. „Politieke propaganda”, snuift hij vanachter zijn computer op de redactie van de hervormerskrant Etemad Melli. „Ze doen alsof de holocaust een sprookje is, terwijl die geschiedenis is. Het is alleen uit wraak en om te provoceren. Er hangt alleen maar slecht werk.” Moet hij dat zelf niet vaststellen dan?„Nee, ze kennen me. Dat zou een verkeerd signaal afgeven, alsof ik erachter sta.”

De twee jonge mannen zijn niet in het museum omdat het onderwerp ze aantrekt. „Ik ben vooral geïnteresseerd in de kunst en de technieken die de cartoonisten gebruiken, want ik studeer zelf grafische kunsten”, vertelt een van hen.

„Het is zomer en te warm voor een museumbezoek. De meeste bezoekers komen ’s avonds, na hun werk”, zegt coördinator Massoed Sjadjaje Tabatabaje. Maar een blik op de openingstijden leert later dat het museum al om zes uur sluit, en de airco werkt uitstekend.

„Wat goed dat u dat is opgevallen”, zegt hij dan, als hem naar de tegenstelling tussen de titel en de inhoud wordt gevraagd. Hij verlaat het voorgesprek met de tv-journalist om omstandig uit te leggen dat de expositie gaat over „de echte holocaust, die van Aboe Ghraib, Afghanistan, Palestina. De nieuwe muur staat in Palestina. We willen laten zien dat Israël tegen de Palestijnen is, net als de Amerikanen.”

Dat wil niet zeggen dat hij zich kan vinden in Ahmadinejads ontkenning van de jodenmoord, laat hij dan subtiel doorklinken. „Mijnheer Hitler, nee, niet mijnheer”, verbetert hij zichzelf onmiddellijk, „Hitler was een grote moordenaar. Deze expositie gaat ook niet over nieuw nazisme. Wij maken ons zorgen over de nieuwe holocaust, die tegen de Palestijnen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden