De discussie in het CDA is verfrissend

Wie wil weten hoe politiek-nieuwe stijl bedreven behoort te worden, moet kijken naar het CDA. Met het geruchtmakende congres in 2010 hield de transparantie van het CDA heel Nederland een dag aan de buis gekluisterd. In 2011 waren wederom alle camera's gericht op een partijbijeenkomst. De koekoek-eenzang die je bij andere (grotere) partijen ziet, hoort bij het CDA tot het verleden. Vandaag krijgt de partij wederom ieders aandacht - en terecht.

Dit baanbrekende proces noem ik 'dualisering'. Net zo goed als er tussen een regeringssmaldeel en de fractie verschillende verantwoordelijkheden kunnen bestaan, kan dat ook binnen één partij. Een partij is een optelsom van delen. Allereerst is een partij altijd een ledenpartij: via een lidmaatschap kunnen mensen hun standpunten kenbaar maken. Ten tweede is er de fractie in de Tweede Kamer. Die sluit coalitie- en andere bondgenootschappen, waarin het CDA-standpunt zo goed mogelijk naar voren komt. Ten derde zijn er de bewindslieden, die zich aan een coalitieakkoord moeten houden.

Binnen het CDA is de periode van eenheidsworst achter de rug. Het is ook niet meer van deze tijd. Kamer en regering moeten zich voor een groot deel laten leiden door de programma's die in het verleden (2010) zijn afgesproken. Maar daarmee is de discussie niet gesloten. De 70.000 leden gaan met elkaar, het bestuur, regering en fractie in gesprek. Ook over noodzakelijke vernieuwing.

Bestaand beleid uitvoeren én tegelijkertijd met de leden in discussie: dat is het dualisme binnen het CDA. Dat is niet alleen verfrissend voor de partij zelf, maar voor de hele parlementaire democratie.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden