Column

De desillusie van de studie rechten

Het was ons van te voren al pijnlijk duidelijk gemaakt: voor het eerste tentamen van het jaar zou slechts 35% van alle studenten in ons jaar slagen. De rest zou hun hoop moeten vestigen op de herkansingen over een aantal maanden, om dan alsnog de elf te behalen studiepunten te bemachtigen.

Wie er tot de weinige gelukkigen zou behoren hing voornamelijk af van de vragen die je goed had, niet van het aantal - want na alle tentamens nagekeken te hebben, zouden onze tutors simpelweg in de vragen schrappen totdat het slagingspercentage rond de 35% uitkwam.

Geen erg geruststellende gedachte tijdens een meerkeuzetoets, waarbij de twijfel toch al regelmatig toeslaat als je voor de vijfde keer op rij een A hebt omcirkeld. Piekeren tijdens een examen voelt zowaar nog zinlozer dan normaal wanneer de waarde van je antwoord grotendeels lijkt af te hangen van dat van anderen.

De meest ethisch verantwoorde persoon ben ik niet, toegegeven. Toch ik durf haast te wedden dat ik lang niet de enige ben die in de examenhal paniekerig zocht naar de 70% van mijn medestudenten die zich minder goed zou hebben voorbereid dan ikzelf. Een maar weinig nuttige onderneming, want misschien zouden er weer net zoveel gelukhebbers zijn als op de middelbare school het geval was - van die hopeloos talentvolle studenten die een krap uurtje nodig hebben om hetzelfde boek uit te pluizen, aan welke jij al menig door heel Nederland kruisend treinreis hebt besteed in een poging enigszins door te hebben wat de hoofdgedachte van het verhaal is. En wat als je nu zelf helemaal verkeerd blijkt te hebben geleerd, of, erger nog, bij het verkeerde vak zit, of überhaupt niet ingeschreven staat voor je examen, of...?

Kortom, totale chaos - chaos die alleen maar erger werd na dit weekend, toen we de uitslag van het tentamen kregen.

Met wellicht meer geluk dan wijsheid ben ik zelf buiten schot gebleven, samen met een aanzienlijk deel van de 70% die tijdens mijn wat sociaal onverantwoorde zoekactie de voorselectie niet was doorgekomen. Maar helaas lijken de docenten niet te hebben gebluft, toen ze aangaven dat slechts één derde van de studenten zich door het tentamen heen zou weten te slepen. Het gros van de studenten heeft de elf punten inderdaad misgelopen. Sinds vorige week hebben onze onderwijsgroepen daarom iets weg van een ouderwets schools mentorlesje, waarin menig leerling verassend enthousiast een nieuwe opleiding zoekt.

De wat mij betreft vreemdste alternatieven voor een rechtenstudie komen al voorbij: medicijnen, sterrenkunde, en meerdere vormen van militaire dienst. Nu een groepsgenoot na zijn poging International Business ook European Law al niet meer ziet zitten, herontdekt hij tijdens de colleges vrolijk voorlichtingsfilmpjes kijkend zijn jongensdroom om bij de marine te gaan. En een meisje dat het tentamen technisch gezien nét gehaald heeft, is toch zo op de studie afgeknapt dat ze haar aspiraties veearts te worden heroverweegt.

In een onderzeeër zou ik het nog geen dag volhouden en ik weet zo goed als zeker dat elke koe mijn komst met bibberknieën en kippenvel tegemoet ziet, maar als dit elke periode zo doorgaat slinger ik statistisch gezien binnenkort mijn wetboeken ook al naar de hoogst mogelijke wilg.

Ik ben benieuwd of mijn eigen meisjesdroom, schrijver annex dichter annex dolfijnentrainster annex tovenaar annex psycholoog, veel kansen biedt op de arbeidsmarkt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden