De dag vliegt voorbij, voor Bij de Vaate in ’Ironman’

Heleen bij de Vaate eindigde als dertiende in de ’Ironman’, de klassieke triatlon op Hawaii. De komende jaren hoopt de Limburgse (32) het laatste stapje naar de wereldtop te overbruggen.

Onder een blauwe hemel constateerde Bij de Vaate gisteren bij haar vakantiehuisje op Hawaii dat de vermoeidheid al redelijk uit haar lichaam is verdwenen. Ze blijft nog een week in de Stille Oceaan, om na te genieten van de zesde en mooiste triatlon in haar leven. „Dit betekent heel veel voor mij. De doelstelling was om bij de eerste twintig te komen, maar dat leek me al te ambitieus. De dertiende plaats overtreft alle verwachtingen”, meldt Bij de Vaate vanuit Honolulu.

Negen uur en 42 minuten had ze nodig om 3,8 kilometer te zwemmen, 180 kilometer te fietsen en 42 kilometer te lopen. Nadat ze als 48ste uit het water van Kailua Bay was gekomen begon Bij de Vaate aan een indrukwekkende inhaalrace, bij een temperatuur van 30 graden. „Er stond niet zo veel wind, dus de omstandigheden waren dit jaar niet zo zwaar. Na het fietsen had ik echt zin in de marathon. Die ging ook super. Ik kon tot de streep vol doorgaan. Zo’n dag vliegt voorbij.”

Zwemmen is haar zwakste onderdeel. Toen Bij de Vaate tien jaar geleden begon met de zware multisport moest ze eerst nog de borstcrawl leren. In de loop der jaren kwam ze erachter dat ze het beste tot haar recht kwam op de lange afstanden. In de olympische kwart-triatlon, sinds 2000 op de Spelen, is het zwemmen zo bepalend voor de uitslag dat ze daar geen grote kansen ziet. Vanaf 2002, toen ze in Almere debuteerde, traint en leeft ze voor de klassieke triatlon.

Dat heeft consequenties. Sportkoepel NOC-NSF richt zich met facilitaire en financiële steun op de olympische disciplines. De triatlonbond (NTB) is van de geldstromen voor de top ook grotendeels afhankelijk van Papendal. Bij de Vaate: „Dat is heel erg jammer. De bond steunt mij maar heel sporadisch. Soms denk ik wel eens dat we in de sport de Olympische Spelen veel te belangrijk maken. Een EK of WK is net zo mooi. Het draait veel om commercie in de sport en de lange triatlon is niet echt publieksvriendelijk.”

Weinig geld, weinig aandacht: Bij de Vaate heeft zich er nooit van laten weerhouden om 25 tot 30 uur per week te trainen. Ze combineert de topsport al jaren met een baan als chemisch technoloog. Haar werkgever Sabic is tevens haar beste sponsor. Vanaf 1 januari neemt Bij de Vaate echter onbetaald verlof voor minimaal een jaar. Ze wil proberen om als fulltimer de resterende marge met de wereldtop te dichten. „Ik wil mijn grenzen verkennen. Ik ben nu 32 jaar. Rond je 35ste ben je in de triatlon op je top. Ik wil weten wat er haalbaar is als ik nog beter en specifieker kan trainen, en vooral meer rust kan nemen.”

Want, zegt ze, in triatlon is talent zeer relatief. Het draait om hard werken en een ijzeren discipline. Maanden werkte ze toe naar het officieuze WK op Hawaii, waar de sport in 1978 zijn oorsprong vond in een weddenschap tussen Amerikaanse militairen. Voor de heroïek en de mythe is ook Bij de Vaate gevoelig. Het weer, het vulkanisch landschap, de mensen langs de kant, de sfeer op het eiland én haar klassering tussen de wereldtop maakte dat de atlete uit Stein, die opgroeide in de Noordoostpolder, met kippenvel op armen en benen arriveerde bij de finish in Alli Drive. „Dat was een enorme kick.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden