Opinie

De cultuur van gemiddelden in de zorg negeert het persoonlijke verhaal van de patiënt

De huidige regelgeving in de zorg stimuleert eerder wantrouwen.Beeld anp

Kosten in de zorg zijn een geliefd thema in verkiezingstijd. De redactie vroeg de lezers mee te denken hoe er kan worden bespaard. Het leverde mooie reacties op. Het viel Marike Wabbijn en Ad Dees, internisten in het Ikazia Ziekenhuis in Rotterdam, op dat er vooral opmerkingen over de inhoud van de zorg waren, variërend van geldverslindende protocoldwang tot overbodig medicatiegebruik. 

Graag willen we een dieperliggende oorzaak van geldverspilling aansnijden. Die heeft te maken met de uitdijende bureaucratie en controledwang in het huidig bestel van toezicht op de zorg.

Enige tijd geleden werden we door een aan de zorgverzekeraar gelieerd bureau gevraagd in overleg te treden over onze bedrijfsvoering als maatschap. Dat is een gebruikelijke procedure geworden in ziekenhuizen. Alle diagnose-behandel-combinaties (DBC’s) en zorgproducten worden onder de loep genomen. In dit geval verliep het gesprek niet soepel. We werden als internisten gemaand anders om te gaan met onze opnames in het ziekenhuis. Er zouden te veel patiënten met dikkedarmkanker en diabetes worden opgenomen.

Het viel de maatschap zwaar op de maag dat er op basis van gemiddelden, vergelijking met een aantal referentie-ziekenhuizen van buiten de Randstad, zwaar geoordeeld werd.

Achterstandsbuurt

Medisch-inhoudelijk zijn er tal van argumenten die het lokale beeld op Rotterdam-Zuid verklaren. We behandelen een relatief oude patiëntenpopulatie met dikkedarmkanker. Daarnaast dient te worden bedacht dat we een stadsziekenhuis zijn in een achterstandsbuurt van een grote havenstad. Naast de protestants-christelijke achterban trekt het ziekenhuis een toenemend aantal minderheden aan, die bewust kiezen voor de patiëntvriendelijke benadering. In verstedelijkte gebieden komen gewone ziektes als diabetes en hypertensie (hoge bloeddruk) veel voor. Met een grote spreiding van uitersten: van zeer goed tot uitermate slecht gereguleerd, het laatste met veel complicaties. Dit ondanks de grote inzet van veel huisartsen.

Zonder verder in detail in te gaan op de problematiek van zorg in de grote stad, waarbij verslaving nog niet benoemd is, bleef het een moeilijk gesprek. Wat ons daarbij irriteerde was vooral het feit dat naast het blinde geloof in landelijke gemiddelden, er door toezichthouders ook een onbeschaamde inmenging in medische zaken werd gepleegd. Er werd verzocht om patiënten niet met eerste keus middelen te behandelen, maar met (uiteraard goedkope) alternatieven.

Juist gunstig

Niet onbelangrijk is om te vermelden dat onze overlevingscijfers van mensen met dikkedarmkanker juist gunstig zijn. Het kostte nadien nog veel tijd en inspanning om door te laten dringen dat boekhoudkundige benadering van de zorg geen recht doet aan de situatie.

Het is in verkiezingstijd gewoonte dat partijpolitieke programma’s door het CPB worden doorgerekend. Dat is de gouden standaard geworden voor de betaalbaarheid van plannen. Als medici-practici begrijpen we heel goed dat zorg niet zonder cijfers en budgetten kan. Toch willen we ervoor pleiten afstand te nemen van de huidige cultuur, welke gebaseerd is op gemiddelden.

Zorg heeft altijd te maken met het eigen verhaal van een patiënt of instelling, of het nu de wijkzorg, het verpleegtehuis of het ziekenhuis is. Van de spagaat van bezuinigingen en toenemende inspectie-eisen wordt niemand gelukkig. Kwaliteit en plaatselijke omstandigheden zouden moeten leiden tot vertrouwen. De huidige regelgeving stimuleert eerder wantrouwen. Welke politieke partij toont lef en pakt deze handschoen op?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden