De coupé staat stil in Nieuw Vennep. En blijft daar staan.

Vanwege een stroomstoring in Noord-Holland is het treinverkeer ontregeld.Beeld anp

Het is iets voor tien uur als de trein van Trouw-redacteur Jeannine Julen tot stilstand komt. De luidspreker kraakt. "Leedies en shentelmen", begint de conductrice. "Et dis moomunt der ies no treen goowing su Skipik." Ze hapert, vanwege het Engels waarmee ze in de knoop zit. Maar ook vanwege het geroezemoes van haar walkietalkie. "Awer apolidjeis", besluit ze. Conclusie: de Intercity Direct richting Amsterdam blijft door een stroomstoring exact staan waar hij staat: Nieuw Vennep. Een verslag vanuit de coupé.

Telefoons worden erbij gepakt, afspraken gecanceld of verschoven en de achterste deur van de coupé wordt opengezet. "Zijn er mensen die willen roken?", roept een van de conducteurs, inmiddels gehuld in een geel hesje. Een groep mensen staat op om half uit de trein hangend aan een sigaretje te beginnen. Nog best een uitdaging, omdat de trein compleet scheef staat. Lopen gaat moeizaam en de enkeling die het waagt om te gaan plassen (daar gaan we vanuit in een stilstaande trein), slingert door het gangpad.

De 29-jarige Sabine Leichtvuss laat zich informeren door haar buren. "Oh, heel Schiphol ligt plat? En de ziekenhuizen werken op noodstroom?" Ze kan het nieuws niet bijhouden, want haar telefoon ligt op kantoor. "Vervelend, maar niet heel erg. Er is altijd wel wat met de treinen, dus ze weten dat ik eraan kom." Moet je echt niet even bellen, vraagt haar achterbuurvrouw. Ze slaat het aanbod beleefd af om er een uur later toch gebruik van te maken. "Ik moet toch echt een paar mails versturen om deadlines te halen en de verhuizers staan zo voor de deur."

De sfeer is gemoedelijk. Als Sabine laat vallen dat ze dorst heeft, reikt Cihangir Berkcan, een 21-jarige student uit Rotterdam, haar een pakje drinken aan. En voor die daad, zegt hij, heeft hij een hele mooie verklaring. "Schrijf dit maar op. Ik ga het heel mooi formuleren: Als je wacht totdat je alles voor iedereen kan betekenen, in plaats van iets kleins voor één persoon, dan heb je uiteindelijk niets voor niemand betekend." Hij grijnst. "Goed, he. Van wie dat citaat is? Oh, gewoon van mezelf. Daar kwam ik net ineens op." Cihangir raakt niet uitgepraat over zijn goede daad, over samen leven en samenleven, over zijn studie die hij niet zo leuk vindt, over de journalistiek waar hij misschien ook wel interesse in heeft en over zijn grote inspiratiebronnen filosoof Bertrand Russell en zanger Michael Jackson.

Een blonde, kortgekapte conductrice onderbreekt het gesprek. "Er is brand in een kastje bij netbeheerder Liander en niemand kan het lokaliseren." Het is de eerste concrete informatie over de oorzaak van de stroomstoring sinds de trein een uur geleden tot stilstand kwam. We worden of teruggesleept naar Rotterdam of we gaan per bus naar Schiphol, vertelt de treinmedewerkster. De mededeling doet enkele passagiers bedrukt kijken, maar in de helderblauwe ogen van de conductrice is enige opwinding te bespeuren. "Dit is mijn eerste evacuatie", bekent ze meteen. "Normaal gesproken rijdt de trein altijd als ik dienst heb, dus deze stilstand verbaasde me."

Hoe kan dit gebeuren in Nederland?

Diezelfde verbazing leeft bij vier Italiaanse vrienden die onderweg waren naar Amsterdam. "Dat in Nederland, waar alles zo perfect geregeld is, dit kan plaatsvinden... ", verzucht Miriam Lo Presti (29). "We verwachtten perfectie, een trein die altijd op tijd is, rails waar niets mee aan de hand is. Zelfs in Italië komt dit nooit voor", vult de bebaarde Oreste Picciolo (34) aan. De vier zijn maar een paar dagen in Nederland voor een volleybalwedstrijd. Maar de regen en de stroomstoring gooien roet in het eten. "Gisteren waren alle winkels in Rotterdam al dicht toen we aankwamen en nu gaan we Amsterdam waarschijnlijk nooit bereiken." De hele reis hebben ze zitten schaterlachen, maar als het nieuws inzinkt kijken ze sip. Dit was hun enige kans, vertellen ze. "Waarom we zo graag naar Amsterdam willen? Rotterdam is gewoon niet zo mooi als Amsterdam", zegt Miriam stellig.

Tja, zucht de 43-jarige Marije Boonstra. "Van Amsterdam kom je nooit helemaal los." Jaren geleden trok ze voor de liefde naar Rotterdam. Ze woont er nog steeds, maar ergens rest er nog wat heimwee. "Ik zou er vandaag gaan shoppen met mijn moeder, want dat kun je er toch beter dan Rotterdam." Die afspraak plande ze vier maanden geleden al en ze keek er weken naar uit. "Ik heb twee kleine kinderen en een drukke baan, dus zo'n dagje voor mezelf is zeldzaam."

Terug naar Rotterdam

Ze vertikt het om thuis te gaan zitten mokken en is ook blij dat er in de trein niet flink gemopperd wordt. Shi Hao Zijdemans die naast haar op een stoelleuning zit, kijkt bedenkelijk. "In een andere coupé dreigde een man net nog de ramen in te slaan", onderbreekt hij Marije. "Hij klaagde dat er te weinig zuurstof was." Zelf zit Shi Hao er heel ontspannen bij. Gekleed in een mooi grijs pak, wit hemd en een felrode stropdas. Gaat hij op zakenreis? "Nee, was dat maar zo. Ik heb net een belangrijke sollicitatie gemist. Bij het grootste ICT-bedrijf van Europa." Het hele pand is ontruimd, hoorde hij van een van de HR-medewerkers. Maar over twee weken mag hij in de herkansing.

De luidsprekers kraken weer. De trein wordt teruggesleept naar Rotterdam, luidt de mededeling. "Leedies en shentelmen", probeert de conductrice weer in het Engels. "Dis treen is gooing bek toe Rotterdam Sentrall Steeshen. Awer apolidjeis". Tweeëneenhalf uur later komen we aan op plaats van vertrek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden