De coach is slechts zo goed als zijn spelers

Robin van Galen, bondscoach van de waterpolomannen.Beeld ANP

Het was voor Robin van Galen even andere koek toen hij weer voor een uitdaging als bondscoach ging. 

In 2008 bereikte hij als coach het hoogst haalbare door met de waterpolovrouwen de olympische titel te veroveren in Peking. Daarna werkte hij een paar jaar als clubcoach, tot hij in 2013 overstapte naar de Nederlandse mannenploeg. Die ploeg was op sterven na dood en bungelde onderaan de Europese competitie.

De coach is zo goed als zijn spelers en dat gold ook voor Van Galen. De ene ploeg bleek de andere niet. Met de mannen moest hij pas op de plaats maken, al leverde Van Galen wel een kwaliteitsimpuls. De Rotterdammer trok het team uit de kelder van het internationale waterpolo, waarna de Spelen van Rio net niet werden gehaald.

Deze week werd Van Galen weer op zijn plek gezet door grootmacht Kroatië, de nummer twee van Rio. Na een tenenkrommend verlies van 7-18 in Eindhoven in januari in de World League volgde bij het duel van afgelopen dinsdag weer een oorwassing: 17-7.

Wat bij de ene ploeg een magische formule is, kan bij de ander een recept voor mislukking zijn. Was Louis van Gaal bij Oranje op het WK in 2014 precies de strenge schoolmeester die het Nederlands elftal nodig had, bij Manchester United bracht zijn starre regime geen succes.

Na twee seizoenen kreeg Van Gaal de zak. Zo verdween de gelauwerde coach van het internationale erepodium met een derde plek op het WK via Manchester naar thuis op de bank.

Chemie

Het kan ook de andere kant op: van Het Kasteel naar Camp Nou. Het Sparta van Frank Rijkaard degradeerde in 2002 na een rampseizoen voor het eerst in de geschiedenis van de club uit de eredicivisie. Daarna begon Rijkaard als hoofdcoach van Barcelona, waarmee hij in zijn eerste seizoen tweede en het jaar erop kampioen werd. Het jaar erna won hij met Barça de Champions League. Als oud-topvoetballer had hij met de wereldtoppers in Spanje een meer natuurlijke klik dan met het B-garnituur in Rotterdam.

Chemie was er ook tussen zwemster Femke Heemskerk en coach Marcel Wouda. De voormalig zwemmer is in zijn aanpak als coach serieus en een pietje precies; een eigenschap die Ranomi Kromowidjojo maar niets vond. De tweevoudig olympisch kampioene van Londen zette hem aan de kant, terwijl Heemskerk onder Wouda opbloeide en eind 2014 de wereldtitel op de 100 vrij korte baan pakte.

Toch gooide Heemskerk haar carrière over een andere boeg toen duidelijk werd dat Wouda haar tijdens de Olympische Spelen in Rio niet goed kon begeleiden; hij moest met de openwaterzwemmers mee, die een ander programma hadden. De zwemster zocht daarom haar geluk in Frankrijk, waar de Franse coach Philippe Lucas bezig was om een olympisch kampioen van Sharon van Rouwendaal te maken.

In Narbonne onderwierp Heemskerk zich aan een omstreden programma. De methode-Lucas bestaat uit een Spartaans trainingsregime, waarbij het risico om overtraind te raken zeer groot is. Van Rouwendaal kreeg ontstoken schouders maar herstelde net op tijd om in Rio naar de gouden medaille te zwemmen in het open water van de Copacabana. Heemskerk, die een jaar voor de Spelen overstapte naar Frankrijk, nam te laat rust. Zij verloor haar internationaal bewonderde techniek, waarna ze op de Spelen geen wonderen meer kon verrichten. Heemskerk keerde zonder medailles gedesillusioneerd terug naar Wouda.

Het goud van Van Rouwendaal was voor haar een bevestiging dat Lucas - voor haar in ieder geval - een topcoach is. Zij vertrouwt blind op de beul die haar het goud bracht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden