De carrière van de 'Herminator' lijkt een sprookje

Van onze sportredactie AMSTERDAM - Echt origineel zijn ze natuurlijk niet, de bijnamen Rombo en Herminator. Maar ze maken wel duidelijk waar ze voor staan. Zowel Gianni Romme als Hermann Maier zijn imposante verschijningen die in Nagano tweemaal ongenadig huishielden in hun uiteenlopende disciplines.

Waarbij de twee gouden medailles van Maier mondiaal de meeste aandacht trokken. Niet alleen omdat alpineskiën nu eenmaal een veel grotere sport is dan rondjes schaatsen, maar vooral vanwege de sensationele crash van de Oostenrijker, vorige week vrijdag op de afdaling. Het was een wonder dat Maier er zonder lichamelijke schade vanaf kwam; zijn geestelijke ongebrokenheid was zo mogelijk nog opmerkelijker. Nadat hij eerder deze week in Hakuba triomfeerde op de super G, imponeerde hij gisteren op de veel moeilijkere piste in Shiga Kogen op de reuzenslalom.

Alsof Maier niets had te verliezen, viel hij in beide manches in zijn bekende agressieve stijl aan om tweemaal als snelste de finish te passeren. Zoals al in dit hele seizoen inspireerde hij daarmee ook zijn teamgenoten tot indrukwekkende prestaties. In Nagano vergaarden de Oostenrijkse mannen tot dusverre zeven van de twaalf uitgereikte medailles. Evenals op de Super G (Maier en Hans Knauss) werd gisteren op de reuzenslalom goud en zilver (Stefan Eberharter) opgeëist. En scheelde het slechts 0,02 seconden of de derde Oostenrijker Christian Mayer had de Zwitserse wereldkampioen Michael von Grueningen van het podium gehouden.

De carrière van Maier lijkt een sprookje, dat met succes kan worden verfilmd, misschien wel met zijn landgenoot Arnold Schwarzenegger als Herminator eens in een andere hoofdrol. Als zestienjarige werd Hermann Maier buiten de nationale skischool gezet omdat zijn gestel te zwak zouden zijn om het zware leven van skiër te kunnen doorstaan. Hij begon in een ander zwaar beroep, dat van metselaar. Intussen liet het skiën hem niet los. In de winter gaf hij dagelijks vijf uur per dag les in de skischool van zijn vader en trainde hij de rest van de tijd voor zichzelf en bestudeerde hij uitentreuren video-banden van zijn idolen.

“Hij is niet van deze wereld”, oordeelt concurrent Andreas Schifferer. Volgens Patrick Ortlieb - voormalig olympisch kampioen op de afdaling - durft niemand de risico-volle maar snelste lijn te zoeken die Maier volgt. “Zo pakt hij meters en seconden.” In de ogen van Katja Seizinger - de Duitse die bij de vrouwen tweemaal goud won - ligt in de vrijheid in zijn jeugd zijn huidige kracht. “Anderen beginnen op hun achtste al met skiën tussen de poortjes en hebben het op hun vijftiende wel gezien.”

Vijftien, toen was Maier dat fragiele ventje van nauwelijks 45 kilogram. Nu gooit deze 1.85 meter grote snelheidsduivel bijna het dubbele gewicht van de besneeuwde hellingen. Hij traint volgens zijn collega's als een beest, is fysiek - zoals in Nagano bleek - onverwoestbaar en mentaal onverstoorbaar. En is een buitenbeentje, dat elke wedstrijd kan verbazen. In Val d'Isère werd hem zijn zege ontnomen omdat hij na de finish zijn skies te vroeg aan de camera's toonde. Te snel, dat is niet typerend voor Maier, meestal komt hij te laat. Regelmatig is hij maar net op tijd voor de verkenningstochten op de parkoersen. In Alta Badio kwam Maier tijdens de tweede run onverstoorbaar met een zelfgemaakt startnummer de berg af; het origineel was in de pauze gestolen.

Al een jaar lang probeert iedereen achter het recept van Maier te komen. Vorig seizoen gingen de WK aan hem voorbij wegens een handbreuk en won de 28-jarige skiër slechts één wereldbekerwedstrijd. Nu heeft hij er al tien achter zijn naam staan en neemt hij niet de moeite om naar verklaringen te zoeken.

Zijn val op de afdaling analyseren deed hij ook niet, Maier keek niet eens naar de video-opnamen. “Na zo'n crash te hebben overleefd, was het alsof ik opnieuw was geboren. Alles had erna mis kunnen gaan. . . Deze twee gouden medailles zijn daarna alleen maar meer waard.”

Maier is na Toni Sailer de tweede Oostenrijker die de olympische reuzenslalom heeft gewonnen. Sailer won in 1956 in Cortina d'Ampezzo drie disciplines. Een totaal dat Maier in Nagano had kunnen overtreffen, maar dan waren de Spelen van '98 van het meest spectaculaire moment ontdaan. Maier evenaarde wel Alberto Tomba, die in 1988 twee gouden medailles won. Op zijn derde Winterspelen wil de Italiaanse play-boy nog eenmaal in de sneeuw schitteren. De in Japan immens populaire skiër lag gisteren na achttien seconden al tegen de afrastering van de piste, nadat hij achter het achtste van de 55 poortjes was blijven hangen. “Ik wilde winnen en nam alle risico's. De Japanse sneeuw is mij niet gunstig gezind. Er gaat hier altijd wel wat mis met me”, aldus de man die tijdens de WK van '93 in Morioka ook al de mist in ging. Morgen wacht op de slalom 'La Bomba's' laatste kans om zijn totaal van drie gouden en twee zileren medailles aan te vullen. Als Hermann Maier van een korte, welverdiende strandvakantie geniet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden