DE CAMPINGGAST VOELT ZICH EEN RENTMEESTER

De tijd is voorbij dat landgoedeigenaren in Nederland van hun familiebezit konden leven. Dus moet de adel arbeiden, bijvoorbeeld als de gewone Nederlanders op vakantie gaan. Deel vijf in een serie over kamperen bij de baron: landgoedcamping Geysteren van baron De Weichs de Wenne. Maasheseweg 4, 5862 AB Geysteren. Tel. 04784-2601. Dit is de laatste aflevering van De adel arbeidt. De eerdere delen zijn verschenen op 14, 21 en 28 augustus en 4 september.

NIELS KRANENBURG

Linksaf leidt veel groen naar de landgoedcamping. De kleine receptie oogt vriendelijk. De standplaatsen zijn ruim en worden gescheiden door aangeplante dennebomen. Er zijn twee trekkershutten.

Het terrein beslaat ongeveer twee hectare en maakt deel uit van het landgoed Geysteren. Dat is zevenhonderd hectare groot. Iets minder dan de helft is bedekt met bos. De rest is cultuurgrond, 'boerenland'. Het Pieterpad, de wandelroute van Pieterburen naar de Sint Pietersberg, loopt over het landgoed.

Twaalfde eeuw

De heerlijkheid wordt sinds 1806 beheerd door de familie De Weichs de Wenne. De huidige baron De Weichs de Wenne is een vijftiger, die een statig buiten direct naast het kampeerterrein bewoont. Hij houdt zich bezig met het algemeen beleid van de camping, assistentie van de beheerder, de reserveringen van de twee trekkershutten en de administratie.

De baron vertelt: “Het landgoed is ontstaan rondom een versterkte toren aan de Maas, die in de twaalfde eeuw is gebouwd. Rond die toren ontwikkelde zich een kasteel, dat in de Tachtigjarige Oorlog is verwoest. Dat kasteel werd herbouwd, is in 1918 uitgebrand en weer herbouwd. In 1944 werd het definitief en onherstelbaar gebombardeerd door de Engelsen. Het huis dat ik nu bewoon is gebouwd in 1952, ongeveer een halve kilometer stroomafwaarts van de plek waar het kasteel stond.”

Dat huis ziet eruit als een degelijke villa, met een symmetrisch aangelegde brede oprijlaan, inclusief bijgebouwen die als voorposten richting Maasoever zijn neergezet. Het uitzicht is weids. Alles verkeert in perfecte staat van onderhoud. Het kantoor, in een van de bijgebouwen, is modern ingericht.

“Zo'n twintig jaar geleden kreeg ik de mogelijkheid een camping te beginnen op een stukje grond van het landgoed in het Brabantse gedeelte. De kosten om het landgoed in stand te houden zijn natuurlijk hoog. De exploitatie van het bos is onrendabel, dus ik greep die mogelijkheid aan om extra inkomsten te kunnen verwerven. Het tij zat mee, want het aantal mensen dat hier in Noord-Limburg vakantie ging houden, groeide. Het geheel is ingebracht in een zogenaamde 'landgoed-BV' op grond van de natuurschoonwet uit 1928. Ongeveer gelijk met het ontstaan van de camping is er op een ander deel van het landgoed een golf course aangelegd die op dit moment achttien holes bevat. We hebben 750 leden en een wachtlijst van circa 150 mensen. Daarnaast zijn er vijf verpachte boerderijen en ongeveer twintig verhuurde woningen. Mijn bedoeling is, het bezit in stand en bij elkaar te houden.”

Speedboten

Op landgoedcamping Geysteren heb je de ruimte. De kampeerplekken liggen rond grote grasvelden. De weg Maashees-Geysteren zorgt voor enige geluidsoverlast. De Maas ook, want er komt veel vrachtvervoer langs en het wemelt van de speedboten, met al dan niet in hun kielzog een waterskier. De Maasoever is direct vanaf de camping bereikbaar en bedekt met gladde ronde kiezelstenen.

De gasten zijn van het rustige type: ouderen en gezinnen met kinderen. Geen ronkende ghettoblasters of kratten pils rond de tent. Tussen het glas bij de glasbakken nogal wat lege wijnflessen van een goed jaar. Veel bordjes: 'kampeerbewijsterrein', 'kinderen onder geleide naar het toilet', 'auto alleen bij de tent voor laden en lossen', 'honden aan de lijn' en 'zwemmen op eigen risico'.

De baron: “De voordelen van een verblijf hier zijn de rust, de ruimte en toch ook wel het genre mensen: wandelaars en fietsers. Er zijn vijfenzeventig standplaatsen plus vijftien seizoenplaatsen. Als die allemaal bezet zijn, is er een uiterwaard langs de rivier die we als uitloop gebruiken.”

Tijdens een rondwandeling van ongeveer acht kilometer kun je het landgoed verkennen. Er liggen wat oude beddingen van de Maas in, die goeddeels zijn dichtgeslibt en nu als weiland worden gebruikt. Soms zijn ze zo diep dat er nog wat water in staat, zodat er een ven in het bos is ontstaan. Het heeft wel wat, zo'n bos waarin de geijkte Staatsbosbeheer-meubilering ontbreekt. In plaats daarvan banken van halfronde, groen geschilderde stammetjes en afvalbakken van een middenmaat oliedrum met daarin keurig een grijze plastic vuilniszak.

Glooiend landschap

Bos- en cultuurgrond wisselen elkaar af in een glooiend landschap. De boerderijen en huizen zijn oud, maar goed onderhouden. Tijdens de wandeling kun je je als campinggast voorstellen hoe het rentmeesterschap over een gebied van deze omvang aanvoelt. Rust, weldaad, overvloed. De Oostrumse molenbeek slingert door het landgoed. Op de plek waar een onverharde weg de beek kruist, ligt een waterboerderij die niet meer in gebruik is. Het waterrad draait wel, maar drijft niets aan. Op weg naar de waterboerderij klinken de tonen van een accordeon door het bos. Van een groep picnickende gasten. Voor een bezoek aan de kasteelrune bij de Maas moet je een bordje 'verboden toegang voor onbevoegden' negeren. De rune blijkt met prikkeldraad te zijn afgezet. Enkele gemetselde bogen ondersteunen nog steeds de toegangsbrug. De gemetselde fundamenten steken een meter of vier vanuit de droogstaande gracht omhoog. Ze worden overwoekerd door bomen, struiken en kleiner groen. Het is opvallend hoe hoog alles in zo'n vijftig jaar tijd is opgeschoten. Zelfs van opzij uit de bakstenen fundering hebben zich forse bomen geperst, er hangt een authentiek enge sfeer.

Landgoed en camping Geysteren is niet de juiste plek voor hen die nieuwsgierig op zoek gaan naar 'de excentrieke adel'. Integendeel. De baron runt een bedrijf volgens moderne inzichten. Dat blijkt bijvoorbeeld uit zijn aankoop van een stuk grond met een oude boerderij erop, dicht bij het dorp Geysteren. Dat stuk was 175 jaar geleden bij een boedelscheiding uit zijn bezit verdwenen. Inmiddels is de boerderij verbouwd tot restaurant, en het spul is een veelvoud waard van wat het toen kostte.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden