De burgemeester is weer eens verhuisd

Guusje ter Horst is gisteren voor de vierde keer in vijf jaarverhuisd. De burgemeester van Nijmegen wil de sfeer van de stadin alle wijken aanvoelen.

In de gang ligt een stapel ongeadresseerde post. ,,Verdorie,ik ben vergeten zo'n ja/nee-sticker mee te nemen“, verzucht deburgemeester. Ze bladert even en pakt er een folder uit van deSP. ,,Die is actief in de stad.“ Boven jammeren haar katten. Opde dag van de verhuizing zijn ze opgesloten in de badkamer.

Sinds gisteren woont Guusje ter Horst in Dukenburg, degrootscheepse stadsuitbreiding van Nijmegen uit de jaren zeventigaan de zuidkant van het Maas-Waalkanaal. Een rijtjeshuis in eendoolhofbuurt, waar de straten nummers dragen, maar met veel openstukken en groen. De achtertuin ligt echter vol met betonnentegels. ,,Jakkie, wie doet dat nou?“

Ter Horst wilde haar laatste jaar als burgemeester per se aande andere kant van het kanaal wonen. ,,De mensen hier hebben hetgevoel dat ze er niet bijhoren. Maar er gebeurt van alles. Neemhet technologisch kenniscentrum dat Philips bouwt en waar ikvanaf nu op weg naar huis langkom; die toren wordt een landmark.En er zijn allerlei plannen om wat meer leven in de wijk teblazen. Ik wil zien hoe de bewoners daarop reageren.“

Dat is waarom Ter Horst zo vaak verhuist. Ze wil het levenin haar stad voelen door telkens in een andere wijk te gaanwonen. ,,Het eerste jaar had ik een prachtig appartement aan deWaalkade. 's Morgens zag ik rechts de zon opkomen, 's avonds gingie links onder. Ik merkte hoe druk het was met toeristen en datje last kunt hebben van evenementen, al vond ik dat meestal nieterg. Maar als ik daar zes jaar was blijven zitten, had ik desfeer van Nijmegen niet te pakken gekregen.“

Na de Waalkade woonde ze een jaar in 'een nette volksbuurt'en vorig jaar in de Vinex-wijk Waalsprong, de laatstestadsuitbreiding aan de overkant van de rivier. ,,In dievolkswijk werd geleefd, maar ik maakte ook twee brute overvallenmee op de winkel tegenover mijn huis, en dat mijn oude buurvrouwnaar een verzorgingshuis moest, omdat het thuis niet meer ging.In de Vinexwijk zat ik tussen jonge gezinnen in straten die nogniet af waren, met veel vrachtverkeer, maar ook was je op defiets heel snel buiten, in de Betuwe.“

,,Deze manier van besturen vind ik prettig. Het is goedwanneer een politicus ook af en toe over een stoeptegelstruikelt. Dat gebruik ik in collegevergaderingen, om zelf ietsin gang te zetten of om een ambtenaar aan te moedigen. Mensenstoppen briefjes in de brievenbus, soms belt er eentje aan. Ikheb ook wel eens een boos iemand aan de deur gehad en eenschreeuwende NEC-supporter. En krakers hebben een keer verf tegenhet huis gegooid, maar het zijn vooral aardige reacties. 'Je moethier eens komen wonen', roepen mensen vaak tegen politici die opwijkbezoek gaan. Dat ik dat doe wordt zeer gewaardeerd.“

Ter Horst betaalt haar verhuizingen zelf. ,,Het kost wat enhet geeft een hoop rompslomp, maar anderzijds ben ik nu gewongenregelmatig goed op te ruimen en bruin kan het trekken. Het is hetwaard.“

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden