De brugpiepers / 'Hier doen we in de pauze helemaal niks'

Hoe is het leven voor de jongsten in het voortgezet onderwijs? Deel 1 van een serie over brugklassers.

Ingo van den Bersselaar is half augustus twaalf geworden en gaat sinds enkele weken naar het Montessori Lyceum in Amsterdam.

Ingo's schooltas is te groot en te zwaar. Hij krijgt 'm niet onder de strakke snelbinders van zijn nieuwe fiets. En de tas is te dik om in een gewone fietstas te stoppen. Behalve de boeken en schriften moeten er gymspullen, brood, flesjes drinken en een regenjas mee.

's Morgens maakt Ingo's moeder de tas vast. 's Middags doet hij hem op zijn rug. Voor de zomervakantie fietste Ingo samen met zijn moeder naar de basisschool, hij naar binnen, zij verder naar het werk. Nu fietst hij samen met een vriend in twintig minuten door het centrum van Amsterdam naar school.

,,Ik zit in de EF-deelschool. Er zijn drie gebouwen waar je tussen heen en weer moet lopen, maar de meeste lokalen zitten wel in dezelfde gang. Het is wel moeilijk om te vinden waar je moet zijn, vooral als je naar een ander gebouw moet. Soms kom je bijna te laat omdat je het niet kan vinden. De eerste dag hadden ze bordjes opgehangen met pijlen zodat je de kantine kon vinden en daar werd dan gezegd in welke klas je zat en kon je met je klasseleider meelopen.''

Ingo kwam in de klas samen met zijn vrienden Merlijn en Sem die hij van de basisschool kent. Na een paar weken is het groepje al wat groter. Een jongen is wat populairder dan de rest. Hij weet beter dan de anderen waar de klas naar toe moet voor de volgende les. En hij is aardig ,,maar hij loopt niet achter kinderen aan omdat hij bevriend met ze wil worden. Sommige kinderen doen dat en dan vinden die anderen dat weer vervelend enzo.''

Iedereen houdt zich nog gedeisd in de klas. ,,Je wilt niet zo opvallen. Alles is nieuw. Niemand doet iets naar een leraar ofzo. Het is heel rustig. De vakken vind ik heel leuk. Ik hou van talen. Op de oude school had je alleen maar Engels. Nu ook Frans.''

De pauze, op deze school na iedere twee lesuren, viel ronduit tegen. Ingo: ,,Je ziet kinderen niet spelen. Op de andere school gingen we voetballen en spelletjes doen. Hier doen we in de pauze helemaal niks''. Op de oude school werd samen met de juf het meegenomen brood in de klas opgegeten. Op het lyceum is in de kantine een assortiment van saucijzenbroodje tot chips en frisdrank. Bij Ingo thuis wordt nog overlegd hoeveel geld daarvoor uitgetrokken gaat worden.

,,De meeste kinderen gaan naar buiten om te eten. De lage bankjes worden altijd bezet door de hogere klassen.'' Op het plein staan ook wat picknicktafels: ,, Als je snel bent, heb je wel een tafeltje. En als je geen angst laat zien, word je niet weggestuurd. Er wordt wel geroddeld over een paar meisjes, dat ze heel bang zijn enzo. Ik wil niet dat er over mij wordt geroddeld. Je moet niet van iedereen weg gaan zitten en niet angstig doen als andere kinderen iets vragen, gewoon antwoord geven. Als je met een paar kinderen bent, valt het wel mee.''

In de schoolkrant heeft een lijstje gestaan met wat in en uit is op deze school. Handig voor de brugklassers. Spijkerbroeken, T-shirts en Gandalf zijn in. Joggingbroeken, truien en Jennifer Lopez zijn dus uit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden