De britpop lang voorbij

(Trouw)

’Wilderness’ van Brett Anderson, voormalig boegbeeld van Suede, werd lauw ontvangen door de Britse pers. Oordeel morgen zelf op het Crossing Border-festival.

Zanger en muzikant Brett Anderson is een gentleman, zoals je je een Britse gentleman voorstelt. In het Amsterdams hotel waar hij is neergestreken om over zijn nieuwe cd en zijn optreden op het Crossing Border-festival te spreken, doet hij in niets meer denken aan de losgeslagen zanger die in de jaren negentig successen vierde met zijn band Suede en die het archetypische leven van een popster leefde, compleet met drugsverslaving.

De inmiddels 41-jarige Engelsman gaat gekleed in een keurig gestreken overhemd en colbert, nipt van een glaasje mineraalwater, vraagt bezorgd of de achtergrondmuziek die hij heeft opstaan niet stoort en bedankt na afloop voor het fijne gesprek.

De veranderingen in Andersons leven zijn niet louter cosmetisch, ook in muzikaal opzicht heeft hij een nieuw hoofdstuk opengeslagen. Zijn tweede solo-cd is muzikaal mijlenver verwijderd van de britpopsongs van Suede. ’Wilderness’ bevat herfstachtige luistersongs die handelen over een recente romance. De instrumentatie is sober en de sfeer teder, met af en toe een scherp randje. „Je vindt mijn album afwisselend vrouwelijk en rauw? Hm, dat vat ik op als een compliment”, reageert Anderson op de typering van zijn album. „Nee, het is geen belediging dat je mijn muziek vrouwelijk noemt. Want muziek draait voor mij om de balans tussen mannelijk en vrouwelijk. Zoals op mijn favoriet album, ’Blue’ van Joni Mitchell, dat een prachtig menselijk album is.”

„Mijn doel bij deze cd was om een sfeer, een stemming neer te zetten. Ik wilde niet van stijl naar stijl springen en opscheppen wat ik allemaal kan. De sound moest minimaal zijn.” Om die minimale sfeer te kunnen vangen, besloot Anderson ’Wilderness’ in zeer korte tijd op te nemen. „We hebben het album in drie dagen opgenomen. Ik heb geleerd dat ik niet meer maanden in de studio wil verkeren. Bij sommige Suede-albums zaten we vijf maanden in de studio en rommelden met dingen waarmee we niet moesten rommelen. Vaak is het eerste idee het best. Ik moet daarin op mijn instinct vertrouwen. En ik ben blij met het resultaat: ik houd van de naaktheid, de eenvoud van deze cd.”

Zodra het album af was, besloot de muzikant ’Wilderness’ in Groot-Brittannië uit te brengen. Hoewel de officiële release pas dit najaar plaatsvond, kregen fans die in het voorjaar zijn concerten bezochten het album al cadeau op een usb-stick. „Dat deed ik om het uitlekken van de cd via internet te voorkomen. Mijn laatste cd was al op internet te vinden voor hij uit was. En daar heb ik zo genoeg van!”

In Groot-Brittannië riep ’Wilderness’ gemengde reacties op. Het gratis dagblad Metro prees de ’verraderlijke charme’ van de songs. Maar volgens The Observer verkeert Anderson in een ’creatieve menopauze’, terwijl het muziekblad NME sneert dat zijn teksten op z’n best ’saai’ zijn.

„Tja, in Groot-Brittannië roep ik extreme reacties op”, verzucht Anderson schijnbaar laconiek. Om even later fel uit te halen: „Natuurlijk raakt mij dat. Geloof niemand die zegt dat dat niet zo is. Al lees ik de muziekpers niet, de recensies dringen toch tot je door. Misschien reageert de pers zo fel op me door de Suede-erfenis. Of misschien mogen de mensen me gewoon niet. Wat kan ik eraan doen? Mijn enige doel is om de planeet iets beter achter laten dan ik haar aantrof. Dat doe ik via mijn muziek. En gelukkig houden veel mensen van wat ik doe.”

Ondanks de lauwe ontvangst van zijn nieuwe album, wil Anderson doorgaan op de ingeslagen weg en albums blijven maken die in korte tijd en op instinctieve wijze tot stand zijn gekomen. „Ik zou graag een album per jaar blijven maken. Ik denk erover om de volgende cd een soundtrack te maken voor een niet-bestaande film.” Met een cynisch lachje: „Ik heb de vrijheid om te doen wat ik wil, mijn muziek wordt toch niet op de radio gespeeld. Dus ik kan net zo goed iets maken dat losgeslagen is.”

„Mijn sterke kant als songwriter is dat ik een goed gevoel voor melodie heb. Ik ben ook goed in de wisselwerking tussen melodie en tekst. Het beste nummer dat ik ooit geschreven heb, is voor mij ’The Wild Ones’ van Suede. Het is een magisch nummer dat niet te beschrijven is. Ik kan er alleen over zeggen dat als ik het hoor, ik een tinteling voel. Maar ik wil nog beter worden in het schrijven van teksten. Ik zou graag meer abstracte teksten willen schrijven. Op die manier kan ik mezelf blijven pushen.”

De zoektocht naar nieuwe uitdagingen wil Anderson voorlopig solo aangaan. „Ik verkies het momenteel om alleen te werken. Als twintiger weet je niet hoe dat moet en dus ga je in een band. Nu kan ik het alleen en hoef ik niet meer met vier Suede-jongens rond te hangen. Wel overleg ik graag met anderen over mijn werk.

Tijdens de opnames van ’Wilderness’ heb ik veel contact gehad met songwriter Fred Bull. Hij stelde me ook voor aan Emmanuelle Seigner (Franse actrice en zangeres, red.), die in dezelfde studio aan het opnemen was. Zo ontstond het idee om samen een nummer op te nemen. Ik heb altijd van Nico-achtige stemmen gehouden en zij heeft zo’n stem. Ze zingt een beetje vals, maar op een leuke manier. Perfectie vind ik saai, het gaat om de ruwe randjes. Imperfectie maakt de Beatles fantastisch en Westlife saai!”

Op het Crossing Border-festival zullen de fans zowel Andersons oude als nieuwe werk kunnen horen. „Ik ga optreden met alleen mezelf op piano en een cellist. De meeste songs zullen van ’Wilderness’ komen, aangevuld met enkele songs van mijn eerste soloplaat. Daarnaast zal ik enkele Suede-songs spelen, maar wel met een andere energie. Nee, ik heb er geen moeite meer mee om songs van Suede te spelen. Toen ik net met de band was gestopt, was er een tijd dat ik die muziek verwierp. Maar nu zie ik dat ook de Suede-songs bij me horen. Bovendien: het zijn verdomd goede songs!”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden