De bossen, de rust, de Hema en de toogdag

Aan de rand van landgoed Schaffelaar en het Schaffelaarse bos ligt Barneveld. Op het Torenplein domineert niet de toren van Jan van Schaffelaar maar de Rabobank. Er hangt een zoete geur in de lucht. Je ruikt het veevoeder van de fabrieken Versteeg en De Heus, Brokking & Koudijs. Eieren maken gezond en sterk!, luidt de leus op een affiche in het Pluimveemuseum. Kippenland bij uitstek. Langs de weg hangt een aankondiging van de jaarlijkse kerkpleinmarkt ten behoeve van de Nederlands Hervormde kerk. Oliebollen, advocaat en tweedehands artikelen moeten de kerkkas spekken.

Barneveld. Op het kruispunt van twee wegen die Nederland doorklieven, de A1 en de A30. Economisch gezien een zwaartepunt met een zeer strategische ligging en werkgevers als het softwarebedrijf Baan. Geografisch gezien steeds aantrekkelijker: tussen 1997 en 1999 zijn de huizenprijzen hier met 45 procent gestegen naar een gemiddelde van 476 000, op gelijke hoogte met het Gooi.

Makelaar E.J. Malestein: ,,De prijsstijgingen maken vooral het taxeren lastig. Vroeger kon je je baseren op het verleden, op de prijzen van vergelijkbare woningen. Nu is het speculeren in de ruimte. De huizenprijs steeg de laatste tijd met zeven à achtduizend gulden per maand. Dat legt een enorme druk op de kopers om direct te beslissen. Vooral op starters die geen huis op de markt hebben waarvan de prijs is meegestegen.''

Onderzoek naar de woonbehoefte heeft uitgewezen dat er jaarlijks 450 woningen bij gebouwd zouden moeten worden in Barneveld. De provincie heeft dat aantal beperkt tot 200: in de natuur mag niet gebouwd worden. Groeikernen zijn Amersfoort en Ede. ,,Maar mensen willen hiervandaan niet verhuizen naar Amersfoort of Ede.'' vertelt Malestein. ,,Het is hier behoorlijk traditioneel met grote gezinnen waarvan de kinderen ook weer in de directe omgeving willen blijven wonen. Kerkelijke banden spelen daarbij een belangrijke rol.''

De economisch gunstige ontwikkeling heeft veel mensen van buiten aangetrokken. Ook vut-ers trekken deze kant op. Malestein: ,,Toch komen de meeste kopers uit de regio zelf. Zij hebben over het algemeen veel eigen vermogen en willen binnen de gemeentegrenzen wooncarrière maken. Tussenwoningen zijn het meest gevraagd en kosten gemiddeld 380 000. Die staan nooit veel langer dan een week te koop. Voor een makelaar een gunstige situatie, hoewel het wel een gespannen sfeer oplevert als mensen binnen een half uur over drie á vier ton moeten beslissen.''

Aad en Irma Bakker hadden nauwelijks tijd om ja te zeggen toen ze, na maanden zoeken, eindelijk de kans kregen. Twee weken voor hun huwelijk werd het huis opgeleverd. Het spande erom. De keten liep via makelaar Westeneng. Met een uiterste krachtsinspanning wist hij alle woningzoekenden een plaatsje te laten opschuiven. Aan het einde van die keten stond een vrouw die een leegstaand appartement kocht, aan het begin de starters Bakker. Westeneng had Bakkers ouders nog aan een huis geholpen. Die waren in 1985 vanuit Middelburg naar Barneveld verhuisd vanwege werk bij Baan. Aad Bakker: ,,We voetballen samen en mijn broer heeft verkering met een nichtje van Westeneng. Je zit samen in een bepaalde kring, de gereformeerde gemeente.''

Toen Westeneng hun tipte, twijfelden Aad en Irma Bakker geen moment. Hij wist wat ze zochten en ze konden het financieel rondkrijgen. Tijdens hun speurtocht waren ze gewend geraakt aan de hoge prijzen. In oktober vorig jaar vonden ze 320 000 voor een eengezinswoning nog veel. Daar zijn nu enkele tienduizenden bovenop gekomen. Aad Bakker: ,,We hoorden laatst van een stel dat anderhalf jaar voor hun trouwen een huis heeft gekocht omdat ze anders bang waren het niet meer te kunnen betalen. Gelukkig zitten wij goed, maar heel veel jonge stellen worden gedwongen vijf tot tien jaar allebei te werken om de hypotheek af te lossen. Op die manier moet je óf je levensprincipes laten varen door geboortebeperking óf geen huis kopen. Het is overleven. Mensen sprokkelen hun salaris bij elkaar door in de avonduren over te werken.'' Irma Bakker: ,,Veel meiden uit de omgeving hebben geen goede opleiding gehad en hebben laag betaalde banen. Maar huren is ook geen oplossing, want je betaalt zo 1700 gulden voor een appartementje.''

Zelf werkt ze als verpleegkundige in Amersfoort. Aad Bakker heeft een groothandel in auto's. Ze hebben nooit serieus overwogen om een huis te kopen in een goedkopere gemeente. Ze zijn hier gesetteld en wonen liever niet in een drukke stad. En in Barneveld heb je de Hema en de Blokker. ün de bossen. Een uitgestrekt net van fietspaden verbindt omliggende plaatsen als Garderen, Putten, Lunteren en Nijkerk. Weilanden met grote boerderijen wisselen de bospaden af.

Meneer en mevrouw Beijer kijken iedere morgen eerst naar buiten. Om half acht wordt aan de ontbijttafel, afhankelijk van de windrichting, de fietsroute van die dag vastgesteld. De kilometerteller staat op bijna 2500, zo'n 40 à 50 kilometer per dag. ,,We hebben altijd vakantie.''

Meneer en mevrouw Beijer zijn een half jaar geleden naar Barneveld verhuisd. Ze kwamen van Berkenwoude, een dorp op dertien kilometer van Gouda. Negen jaar geleden ging meneer Beijer met de Vut. Hoewel ze genoten van het landelijke karakter van Berkenwoude misten ze daar een bibliotheek, een zwembad en een centrum.

Mevrouw Beijer: ,,We hebben veel geluk met dit huis gehad. Eigenlijk hebben we helemaal niet gezocht. We lazen een advertentie in de krant en zijn eens gaan kijken. Maar we durfden nog geen beslissing te nemen. Toen we van vakantie terugkwamen, bleek het nog steeds te koop te staan. We moesten wennen aan het idee, want het is klein in vergelijking met ons vorige huis. Maar nu vind ik het uitstekend. Voor mijn gevoel is het een beetje een seniorenwoning. Omdat het huis dat we achter lieten groter en duurder was, was het voor ons betaalbaar.''

,,We kozen voor Barneveld omdat het zo centraal ligt. In deze omgeving worden vaak landelijke bijeenkomsten georganiseerd. Zo is er dit jaar de Zoeklicht-toogdag, een bijeenkomst van de Hervormde Kerk, waarin de komst van de Here Jezus wordt besproken. Maar ook de Vrouwenbonddag, waar alle regionale vrouwenverenigingen bijeenkomen. Vroeger moesten we voor die bijeenkomsten anderhalf uur in de auto, nu lopen we er zo naar toe. Bovendien heb je hier volop openbaar vervoer. Belangrijk, omdat je nooit weet hoe lang je nog kunt autorijden.''

,,Onze dochters wonen nog in het Westen van het land. We hebben hier vrienden en bekenden wonen, die net als wij op latere leeftijd naar de Veluwe zijn getrokken. We hebben nog overwogen naar Drenthe te verhuizen, maar we vonden het daar toch te stil. Barneveld is gezellig, niet te druk, en met veel activiteiten. Iedere woensdag heb je de vogeltjesmarkt in de markthal en in de zomer de Veluwemarkt in het centrum. Als we van de winter niet meer iedere dag kunnen fietsen, kan mijn man naar de bibliotheek en ik naar een creatieve cursus. Met het ouder worden vind je een beetje levendigheid wel fijn.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden