De Bonifatiusbron

't Gebeurde op een zondag, zo rond vijf uur. Ziet hij ineens twee mensen die hun kind uitkleden en het in het water dompelen. Hij heeft ze nog gewaarschuwd: weet je wel wat je doet? Die bron is diep hoor.

JET KUNKELER

De volgende dag wordt hij gebeld door de pastor: “Heb je 't al gehoord, Piet? Over die mensen met dat kind? Die zeggen dat hun kind genezen is. Ik heb meteen de kranten gewaarschuwd.”

Mooi, vond Piet Douma, fijn voor die mensen en voor dat kind. Nadien heeft hij nog meer verhalen gehoord over de heilzame werking van de Bonifatiusbron. Over een vrouw bijvoorbeeld die heel slecht kon lopen en die nu weer wandelt als een kievit. Dat is de ervaring van de betrokkenen, daar moet je verder afblijven, vindt hij. Zelf is hij er heel voorzichtig mee, heel voorzichtig. Er kwam eens een keer iemand naar hem toe die vroeg: waar is die heilige bron? Heeft hij gezegd: die is er niet. Die man had een vrouw bij zich die niet kon lopen, niet kon spreken, die mag je geen valse hoop geven. Er was ook eens een verslaggever geweest die tegen hem zei: wat ziet u er gezond uit, kennelijk in de hoop dat hij zou antwoorden: dat komt van het bronwater. Nee dus. Ja, ik ben veel buiten, had hij gezegd.

Piet Douma (73) is een nuchter man, misschien ietsje te nuchter, oppert hij. Gelooft hij niet in wonderen? Ach, als iemand onder de trein komt en het overleeft, ja, dat kun je een wonder noemen. Maar voor hem gaat het niet zozeer, of niet alleen, om die bron, over het ontstaan waarvan verschillende legenden in omloop zijn, maar veel meer om het hele Martelaarsveld in Dokkum, om de bedevaartskapel, het park met de kruiswegstaties, het beeld van de in 754 door 'heidenen' vermoorde Bonifatius. Bonifatius heeft hier het christendom gebracht. Daar gaat het om en daar zijn de mensen van oudsher altijd voor gekomen, niet vanwege die bron, die na de al dan niet wonderbaarlijke genezing van dat kind, dat aan kinkhoest leed, is hersteld en sinds drie jaar weer stromend water levert, uitmondend in een klein bassin met fontein en wereldbol. Ook nu nog gaan mensen, overal vandaan, om die reden op bedevaart naar Dokkum. Er komen ook wel dominees met catechisanten. Op zoek naar de wortels van hun geloof, van het christendom. Zo staat het ook op het standbeeld: hier werd Bonifatius het levenslicht ontnomen, hier ging voor Friesland het licht van het Evangelie op. Zelf nam hij vroeger, ver voor de oorlog, deel aan de Friese fietsbedevaarten ter ere van Bonifatius en diens gezellen, want - dat wordt wel eens vergeten - met hem werden nog 52 volgelingen vermoord. Je fietste dan - hij woonde destijds in Joure - dwars door niet-katholiek gebied, de rozenkrans aan het stuur.

Douma maakt deel uit van de commissie die het bedevaartsoord beheert en geeft bezoek graag uitleg over wat er zich in Dokkum heeft afgespeeld. Een enkele keer komen er mensen die nog wel weten dat Bonifatius in Dokkum werd vermoord, hooguit ook nog het jaar waarin dat gebeurde, maar geen idee meer hebben door wie. Balthasar Gerards? Of waren het misschien de edelen?

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden