De Bonders verliezers? Pure winst dat zij in kerk van toekomst blijven

De auteur is predikant van de Samen op Weggemeente van de Koningkerk te Voorburg en lid van het Breed moderamen van de Generale Synode van de Gereformeerde Kerken in Nederland.

KLAAS WIGBOLDUS

Deze typering leverde de kerkredactie van Trouw dinsdag van de laatstgehouden trio-synode te Lunteren en een gelijktijdig gehouden bijeenkomst van kerkenraadsleden van Bondsgemeenten te Amersfoort. Boven het artikel stond: 'In wereldse termen heeft de Bond gewoon verloren'. Na lezing van deze beschouwing kan ik niet anders dan concluderen dat dit hele verhaal van de kerkredactie inderdaad in 'wereldse termen' is geschreven. Het is het goed recht van Trouw kritisch te zijn ten opzichte van Samen op Weg, maar een mistekening als deze verdient tegenspraak.

Wie praat er eigenlijk over winnaars en verliezers?

Vanaf het allereerste begin van het Samen op Wegproces bestond de wens toe te groeien naar een verenigde kerk waarin natuurlijk ook volop ruimte moet zijn voor de Gereformeerde Bond. Een kerk die ruimte biedt aan diverse geloofsbelevingen. Niet de vrijblijvende ruimte van een 'hotelkerk', maar ruimte die de mogelijkheid biedt om van en met elkaar te leren. In die open houding naar elkaar ontstaat de ruimte waarbinnen de Geest met de mensen aan het werk kan.

Het is inderdaad zeer 'werelds' hier te spreken van winnaars en verliezers. Zou het niet juist een werk van de Geest kunnen zijn, nu blijkt dat ook de Bonders hun eigen plek gaan innemen binnen de verenigde kerk van de toekomst? Dat zij blijven is pure winst voor heel de kerk.

Management

Inderdaad hield de trio-synode zich bezig met management. Maar wat is daar mis mee? De ineenschuiving van de arbeidsorganisaties van de drie bij het SoW-proces betrokken kerken, is geen sinecure. Bestuurlijke en organisatorische deskundigen zijn bij het klaren van deze klus onontbeerlijk, maar geestelijk inzicht is dat evengoed.

De landelijke stuurgroep schreef in de begeleidingsbrief bij de vijf deelrapporten (inderdaad stapels papier): “Tenslotte past ons een woord van relativering. Alle organisatievoorstellen die u in deze rapportage kunt lezen, zijn gedaan vanuit het bewustzijn dat het 'slechts organisatievoorstellen' zijn. De toekomst van de Kerk staat of valt niet met onze voorstellen en ligt niet in onze hand. Als projectorganisatie zijn wij in 1995 begonnen met: 'Een Naam is onze hope, één grond heeft Christus' Kerk, zij rust in ene dope en is Zijn scheppingswerk'. Niet die van een stuurgroep, zelfs niet die van een trio-synode. De kracht van het evangelie kan door ons niet worden versterkt en niet worden afgezwakt. Hoogstens kan men stellen dat in een goede structuur sommige aspecten van het kerk-zijn zich beter kunnen ontwikkelen. Wij wensen u Gods zegen toe op uw verdere werk.”

Me dunkt, wie dit leest kan toch moeilijk volhouden, dat het uitsluitend ging om management en het daarbij behorend dieventaaltje. Deze spirituele ondergrond werd inspirerend verwoord door de voorzitter van de stuurgroep, mr. Gert van Maanen. Trouwens, tussen alle gesprekken door en tijdens de doorleefde dagopeningen en dagsluitingen, was deze spirituele achtergrond voelbaar.

Wanneer de gereformeerde synodevoorzitter Richard Vissinga zegt dat hij door de pakken papier toch “de Geest voelt waaien”, dan staat hij daarin echt niet “vrijwel alleen” zoals de kerkredaktie schrijft.

Achter deze voorstellen van organisatie en structuur gaat een uitgesproken visie op kerk-zijn schuil, een visie die zich tussen alle bedrijven door steeds meer aftekent. Je zou het woord 'ruimte' kunnen kiezen om die visie kort te typeren. Geen vrijblijvende ruimte, maar ruimte voor elkaar, ruimte voor de Geest. Groeiruimte dus, om daadwerkelijk te leren van elkaar tradities, hervormden, gereformeerden en lutheranen, ook met alle diversiteit die deze kerken afzonderlijk in zich hebben.

Dat de Bond blijft is en voor de Bond èn voor allen die, met vallen en opstaan, zich nog altijd inzetten voor de realisering van een Verenigde Protestantse Kerk in Nederland, een felicitatie waard. De Geest die waait waar Hij wil, was aanwezig, in Amersfoort en in Lunteren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden