De bok van Maarten 't Hart

Amke de Kiviet fotografeerde voor Trouw huisdieren van schrijvers. Deze zomer iedere donderdag zo'n bijzonder portret.

Maarten 't Hart

Hoe oud mijn bokje is en waar hij vandaan komt, is onbekend. Op kerstavond vervoegde hij zich, samen met een geitje, bij een dierenasiel in Rijswijk.

Het geitje was zwanger. Door de asielbeheerders werden ze Jozef en Maria gedoopt. Maria beviel in de kerstnacht van een welgeschapen bokje. Voor haar was snel een onderkomen gevonden, maar Jozef wou niemand hebben.

Omdat mijn Toggenburger was gestorven, informeerde men of ik me misschien over Jozef wou ontfermen. Laat hem maar komen, zei ik.

Een bestelwagentje reed voor. Achterin stond Jozef. Klein, prachtig bruin, en met aandoenlijk mooie zwarte pootjes. Vergeleken met Adu, m'n vorige bok, is Jozef een wonder van meegaandheid.

Toch heeft hij geduchte wapens: twee akelig grote hoorns. Adu had daar piepkleine knobbeltjes. Had Adu de beschikking gehad over vergelijkbare hoorns, ik had hem er niet onder kunnen houden.

Een nadeel van Jozef is dat hij voortdurend wil duwen. Zodra hij iemand ontwaart, bukt hij zich en plant de hoorns in het kruis. Alleen mij ontziet hij. Daaruit leid ik af dat hij me wel mag.

Jozef is een zeer bescheiden eter. Als onbezoldigd grasmaaimachine, met bijkomend voordeel dat 't maaisel ook meteen geruimd wordt, voldoet hij maar matig. Anders dan Adu is hij niet in staat mijn hectare volledig te begrazen. Maar toen de mkz uitbrak, heb ik 'm toch vreselijk geknepen dat 't virus ook in de buurt zou opduiken en dat dus ook Jozef door de Brinkhorstbarbaren van de Rijksdienst Vernietiging Veestapels zou worden geruimd.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden