De bloemenbouwers van Zundert

Lang zal het er niet zijn, het enorme bloementableau met zelfportret van Vincent, waar ze zo hard aan hebben gewerkt. Het schilderij met 40.000 dahlia's, naast het Van Goghmuseum in Amsterdam, werd eerder deze week bloem voor bloem bij elkaar geprikt door de corsobouwers van Zundert. Door tientallen jongeren uit de Brabantse gemeente en haar twintig buurtschappen. Die keihard aan de slag waren de bloemen bij te knippen en vast te pinnen, terwijl de buien als bezems over het Museumplein veegden.

Om op tijd te zijn voor de herdenking van de 125ste sterfdag van de schilder, die nu eenmaal de beroemdste zoon van Zundert is.

Gisteren was het klaar, vanavond is het grote zelfportret weer weg. De bloemenbouwers van Zundert zijn gewend aan vluchtigheid. "Bij onze corso's werken we maanden aan al die wagens en een dag na de optocht is het voorbij", zegt Paul Bastiaansen. Hij staat op het Museumplein om namens heel Zundert uit te leggen wat die Brabanders daar toch aan het doen zijn. En wat ze in Zundert hebben met dahlia's. En wat heeft Van Gogh eigenlijk met dahlia's? Die was toch van de zonnebloem?

Op weg naar een antwoord op die vragen ruimen we eerst het hardnekkige misverstand uit de weg dat een bloemencorso typisch iets is van de Bollenstreek. Het Hollandse corso is echter maar een kleintje. Vergeleken met Zundert dan, dat het grootste van de wereld is.

Sinds 1936 is het daar in Brabant traditie extra veel dahlia's op te kweken, om op de eerste zondag in september al die opgetuigde corsowagens uit de schuren te kunnen trekken. Voor de optocht met dahlia's. Die groeiden altijd al veel op de boerenerven in de omgeving. Tegenwoordig telen ze er veel meer. Speciaal voor het eigen evenement, plus nog wat extra om door te verkopen aan dahlia-corso's elders. Niet commercieel, maar om een beetje uit de kosten te komen, vertelt Paul.

Er zijn honderden soorten dahlia's. Hooguit zeventig daarvan zijn geschikt: compact en stevig genoeg om geprikt te worden op sculpturen of een tableau, zoals hier nu op het Amsterdamse plein. Dit grote tableau is trouwens klein bier voor de bouwers. Op één enkele corsowagen steken ze tien keer zoveel dahlia's.

De traditie van Zundert gaat over op nieuwe generaties. Vandaar al die jongeren die hier deze week zaten te prikken. Of te 'tikken', zoals ze ook wel zeggen, vanwege het hamertje waarmee soms de bloemen worden vast getimmerd.

Vincent van Gogh, die tot zijn elfde in Zundert woonde, zag als kind de boerenerven met dahlia's. Hij is er door geïnspireerd, weten zijn huidige dorpsgenoten. Kijk maar welke bloemen hij schilderde op het behang in het portret van postbode Joseph Roulin.

Een rood gespoten imitatie Vincent, die in het echt André Roks heet, prikte gisteren namens heel Zundert de laatste bloem op het zelfportret, dat mooi is geworden, dat diepte heeft. Vanavond is het weg. Maar we zijn allemaal uitgenodigd voor het dahlia-corso, de eerste zondag van september. Het thema lag dit herdenkingsjaar voor het oprapen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden