Opinie

De Bloeiende Maagden maken leugens waar

Sinds vorig voorjaar gaan De Bloeiende Maagden - Ingrid Wender en Minou Bosua - vreemd, dat wil zeggen: ze zoeken samenwerking met verschillende theatermakers en experimenteren in stijlen. De spelers van mimegroep Bambie waren er bijvoorbeeld bij betrokken en in juni was er een geheel eigen bewerking van 'The Wiz' te zien waarbij het publiek al liggend op matrassen een healing over zich heen kreeg en bovendien werd toegezongen door de hoofdpersoon Dorothy. Boven je hoofd werden filmpjes vertoond.

Dat multimedia-aspect speelt ook een rol in hun nieuwe voorstelling 'Waanzin volume 2'. Op het achterdoek zien we allerlei mensen uitleggen wat de regels zijn. Je mag in de kerk niet overal fotograferen en je mag zeker niet op het altaar gaan zitten, want “je gaat toch ook niet zomaar op de stoel van de burgemeester zitten?!“ Achter een balie zit de volgende: je mag niet hierheen, je mag niet daarheen, en als je toch wilt, heb je een pasje nodig.

Als je het zo allemaal achter elkaar hoort, krijgt het iets absurds. Kennelijk is Nederland één groot regeltjesland. Bah, moeten de Maagden gedacht hebben, al die regels staan onze vrijheid in de weg. Want hoe je het ook wendt of keert, daar zijn de dames voortdurend naar op zoek, naar vrijheid. Of dat nu om liefde gaat - zoals in hun vorige voorstelling 'I.N.R.I.' - of, zoals nu, om de vrije wil.

Wat ook een belangrijk thema is in 'Waanzin volume 2' is het denken. Dat gedachten sterk kunnen zijn weten we wel, maar doen we er ook wat mee? Dat gegeven buiten de dames op ingenieuze wijze uit, waardoor je keer op keer verrast wordt. Met die letterlijke deus ex machina's wordt de voorstelling steeds een andere kant op gestuurd. De muziek van pianiste Laetitia van Krieken ondersteunt dat nog eens.

Bestaat toeval? Of houdt alles verband met elkaar en volgen de gebeurtenissen logisch op elkaar? Onze hersenen, zo betogen ze, zijn in ieder geval zo gestructureerd dat we voortdurend verbanden leggen, ook als deze er misschien niet zijn. Volgt u het nog?

Dat De Bloeiende Maagden intrigerend en onconventioneel theater maken, is inmiddels wel duidelijk. Ze drijven meer en meer van het cabaret af, hoewel in hun voorstellingen genoeg te lachen valt. Het is eerder onderzoekstheater dat het gedrag van mensen wil blootleggen en meer vragen oproept dan antwoorden geeft. Hun bijzondere zoektocht wordt zo onze zoektocht. Die verloopt chaotisch, in dit geval nu en dan wat te schreeuwerig, maar de drijfveren zijn oprecht en de vragen interessant.

En de boodschap? Ik hoorde er twee: maak de leugen zo mooi dat hij waar wordt (zo krijgen volgens een leraar kinderen in een achterstandpositie bijvoorbeeld een positiever zelfbeeld) en kweek saamhorigheid met zijn allen. Aan de slag dus.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden