De beste barensnood op film ooit, dat wel

Meg Ryan in 'The Women' (Trouw)

De lijnen van Annette Bening (This is my face, get used to it! weert ze in het warenhuis de rimpelcrème af) wennen sneller dan de botoxwangetjes van Meg Ryan in ’The Women’, maar dat zal ook wel iets te maken hebben met Ryans terug naar ’Seattle’ stijl: haren en lippen die even uitbundig krullen, meisjesachtige soepjurken.

’Grow over it’ denk je dan valsig, geheel in de stijl van de film, alleen geeft deze remake van de klassieker uit de jaren dertig je net iets te veel tijd voor die valsige gedachtes. De verhaallijn van het origineel (vrouw wordt bedrogen en hervindt zichzelf) wordt zo ongeveer vastgehouden. Dat geeft heldin Mary (Ryan) de gelegenheid om halverwege uit te roepen dat dit toch geen jarendertigfilm is, als haar moeder adviseert om haar mans affaire niet aan de grote klok te hangen, en er dus ook niet met man zelf over te praten.


Geleverd door Filmtrailer.com

]]>

Maar dit is wel de jarendertigfilm, zij het met meer vaart en wat moderne fratsen. Zo is nu een van Mary’s vriendinnen een lesbo (Jada Pinket Smith). Verder is er ook in deze remake geen man in beeld (ze hangen alleen aan de telefoon) maar weten ze toch hun schaduw ver vooruit te werpen. En ook in deze versie lost een appetijtelijke modeshow veel onheil op. Nieuw is wel de bevallingsscène aan het slot (een baby is toch een beter accessoire dan een man?) waarin Debra Messing de beste barensnood op film ooit laat horen. Ook Annette Bening (de beste vriendin) en Candice Bergen (de moeder) hebben zo hun fijn sarcastische oneliners, maar ze hadden alle drie een betere film verdiend.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden