De basis voor futureproof ballet is er

BALLET


Het Nationale Ballet


Internationaal balletcongres / Made in Amsterdam 1 & 2


***


****


Het ballet gaat met zijn tijd mee, maar wellicht niet voortvarend genoeg. Daarom werd afgelopen weekend in Amsterdam de eerste internationale conferentie gehouden over de toekomst van deze zwaar op traditie leunende podiumdiscipline. Leiders van balletgroepen (van het Engelse Royal Ballet tot het Russische Mariinski), choreografen, dansers en cultuurjournalisten praatten in het Nationale Opera en Ballet over hot ballettopics als hoe ga je om met het erfgoed (zoals het 19de eeuwse 'Zwanenmeer'), hoe wordt het blanke balletbastion diverser?


Dat zijn me nogal vragen! Het was dan ook niet de bedoeling antwoorden te vinden. Het ging om het bepalen, en voorzichtig kantelen, van ingesleten mindsets. Een visitekaartje voor organisator Het Nationale Ballet dat zich ook artistiek in de internationale kijker weet te spelen.


In het eerste deel van het omlijstende publieksprogramma 'Made in Amsterdam' werd Hans van Manens internationale bestseller 'Frank Bridge Variations' geflankeerd door nieuw werk van choreografische talenten uit eigen stal: Ernst Meisner en Juanjo Arques. Beide choreografen laten zien dat ze uitstekend met grote groepen kunnen werken, ze maken allebei gewaagde muzikale keuzes en weten te bekoren met een hedendaagse ballettaal.


Toch is hun zeggingskracht (nog) niet rijp genoeg. Arques verrast door zijn dansers als luchtacrobaten op schommels te laten zwieren, toch dringt de vraag zich ook op: wat drijft deze choreografen nou écht?


In het tweede programma laten doorgewinterde choreografen Christopher Wheeldon, Alexei Ratmansy en Krzysztof Pastor zien hoe belangrijk een helder concept is en hoe je geleid door een getraind muzikaal oor een choreografie vleugels kunt geven. Dit tweede programma is daarom beter, en dan moet het succesnummer nog komen!


Choreograaf David Dawson maakte speciaal voor dit programma een intiem en toch groots balletvehikel voor publiekslieveling Edo Wijnen, die in zijn eentje en in z'n (bijna) blootje langs breekbare stadia van het jong-zijn gaat. Hoe nietig is hij als hij voor immense filmprojecties slechts een stipje is in een oersoep van cijfers en getallen, die staan voor de informatiestromen waarin het leven wordt gesmoord. 'Citizen Nowhere' is lyrisch, soms op het bombastische af, maar het werkt. Wat zeg ik: het is ronduit schitterend. Dat de basisvoorwaarden er zijn voor futureproof ballet, daar is geen twijfel over mogelijk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden