De avondetappe kan zonder Smeets ook op de camping

Soms zit je er helemaal naast, en is dat prima ook. Nu omroep Max weer 48 senioren op caravanreis van Spanje naar Zuid-Portugal volgt in het nieuwe seizoen van 'We zijn er bijna', vroeg ik me af: wie kijkt hiernaar? De Leen Bakker-Nederlanders klappen op de Spaanse camping hun formica tafeltjes uit en schillen de piepers. Ze hebben het druk met woordspelletjes, uitstapjes en de routebeschrijving voor onderweg, tenzij de leiding die dag 'niets moet en alles mag' zegt. Dan gaan ze de caravanraampjes lappen en wasjes draaien.

Het hielp maandag om als een soort 'Hokjesman' de antropologische blik aan te nemen - zie de mens met zijn particuliere gewoontes - want anders was het gewoon saai. Ik zat er dus helemaal naast. Kijkcijferkanon 'We zijn er bijna' trok de meeste kijkers van de hele dag: bijna 1,8 miljoen mensen, zelfs meer dan het NOS-Journaal. 'GEWELDIG en vooral GEZELLIG dat dit programma terug is. Ga zo door Omroep Max!', schrijft een kijker in het online gastenboek.

Anderen azen op de routebeschrijving en campingadressen. Volgens presentatrice Martine van Os in de krant van wakker Nederland kijken ook haar kinderen van 25 en 28 jaar en hun vrienden graag naar het programma omdat ze 'het leuk vinden om te zien dat het leven niet stopt als je boven de zestig bent'. Hmmm. Klinkt als projectie.

En wat is kijken? 25-jarigen hebben de tv misschien aan maar kijken ondertussen naar Facebook en YouTube.

Nou ja, niet iedereen behoort tot de doelgroep van Max. Slow television is fijn, maar dan moet de tijd wel groots en meeslepend langzaam gaan, vind ik. Liefst zo dat je de tijd vergeet. Een oneindige blik van de hoofdpersoon, een van spanning gebolde rug - als er verder in dat hoofd of hart een storm woedt, is er genoeg te zien. Maar als de tijd wegtikt in onnozelheden - dan is mijn aandacht weg.

Ook bij 'De avondetappe' ontbreekt dit jaar het meeslepende verhaal, tot opluchting van sommigen. Ik hield er wel van.

Bij Mart Smeets was de Tour de France een tour de force van ploegende renners tegen de eindigheid en vergetelheid. Sport als metafoor van het leven. Hij had uitspraken als: De Tour win je in bed. Goed slapen is het halve werk; weet wanneer je rust nodig hebt om ervaringen te verwerken.

Dione de Graaff en Herman van der Zandt klinken fris in die kasteeltuin, en houden het bij de feiten en videobeelden. Maar ze raken hun duralexglaasje met wijn - of is het cola? - niet aan, en je vraagt je af wat dat uitgelichte kasteel daar doet; dat was Smeets.

Zij maken er geen zwoele Franse totaalervaring van maar Studio Sport aan de campingtafel. En dat kan ook weleens met een rijtje caravans als decor, niet?

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden