De assistent van Dior en Saint Laurent, maar door het eigen modehuis op straat gezet

Zijn ontslag gaf een schok in de modewereld van Parijs. Voor het eerst hadden de mannen van het geld gewonnen van de traditie.

Jean-Louis Scherrer was de eerste ontwerper die ontslagen werd door zijn eigen modehuis, dat zijn naam droeg en bleef dragen. Van de ene dag op de andere was hij in 1992 niet meer welkom in het atelier dat hij groot had gemaakt. Het kwam totaal onverwacht. "Zelfs een straatveger krijgt nog een waarschuwing", klaagde hij. Er volgde een juridische strijd, maar er viel niets meer te regelen.

In dertig jaar had hij een grote reputatie opgebouwd. Hij stond bekend om kleding die rijk met gouden borduursel en parels was versierd. Het was een stijl die aansloeg bij rijke vrouwen in Arabische olielanden. Toen Saddam Hoessein zich vergreep aan Koeweit en de Golfoorlog uitbrak, had Scherrers klandizie daaronder te lijden. Hij maakte verlies, maar hij dacht dat te kunnen overleven. Maar de eigenaren van zijn bedrijf grepen hard in en ontsloegen hem.

Hij had zijn onderneming in 1971 verkocht om zich een winkel te kunnen veroorloven in de prestigieuze Avenue Montaigne, bij de Champs-Élysées, waar verscheidene grote modehuizen winkels exploiteren. Later ging het eigendom over in andere handen. Zelf had hij niet meer dan twaalf procent van de aandelen, zonder speciale rechten.

Hij was eigenlijk bij toeval in de mode beland. Hij had balletdanser willen worden, maar tijdens zijn opleiding aan het Parijse Conservatoire raakte hij in 1956 door een val zo geblesseerd aan zijn rug dat hij het dansen moest opgeven. Tijdens zijn revalidatie begon hij voor de aardigheid modeschetsen te maken. Toen hij daarmee aanklopte bij Christian Dior kreeg hij meteen een baan als diens assistent, met Yves Saint Laurent als directe collega. Toen Dior een jaar later stierf, nam Saint Laurent de leiding over.

In 1962 begon Scherrer voor zichzelf, met steun van een Franse vastgoedmiljonair. Hij presenteerde zijn eerste collectie in een wijnkelder. De zaken gingen goed toen een Amerikaans luxe warenhuis zijn kant-en-klare kleding ging verkopen. De Amerikaanse presidentsweduwe Jackie Kennedy was een van zijn klanten. Ook in Japan boekte hij succes.

In 1971 werd zijn werk erkend als 'haute couture', een wettelijk beschermde aanduiding in Frankrijk. Was het hoogmoed van Scherrer dat hij toen dacht dat hij zijn zaak te gelde kon maken zonder dat het hem iets zou kosten?

Hij breidde zijn werkterrein uit met parfums, brillen, schoenen en dassen. In 1989 telt zijn modehuis 160 personeelsleden en is het een van de grootste succesnummers. Maar niet voor lang meer.

Toen het eigendom overging naar de Japanse winkelketen Seibu, begon voor hem de ellende. Dat had hij niet verwacht, want hij had een mooie relatie met de Japanners voor wie hij in de jaren zestig enkele exclusieve ontwerpen had gemaakt. Maar het Franse bedrijf stelt Franse toezichthouders aan en die eisten maatregelen: het personeelsbestand moest worden gehalveerd en Scherrer moest weg. Op een maandagochtend vond Scherrer een ontslagbrief van vijf pagina's vol verwijten. Hij moest op staande voet vertrekken. Ook zijn dochter Laetitia, die als mannequin optrad, hoefde niet meer te komen.

Onder leiding van andere ontwerpers bleef het merk Scherrer bestaan tot 2008, toen de winkel aan de Avenue Montaigne werd gesloten. Ook al had Jean-Louis er al lang niets meer mee te maken, de sluiting gaf hem toch een schok, zei hij. "De tijden zijn veranderd, dat wil ik niet ontkennen, maar er zijn modehuizen die overleven en de naam Scherrer was toch ook een uitstekende naam."

Die naam leeft alleen nog voort bij de Japanse brillenfabrikant Aoyama, die zijn duurdere monturen nog naar hem noemt.

Jean-Louis Scherrer werd geboren op 19 februari 1935 in Parijs. Daar stierf hij op 20 juni 2013.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden