De angsten van een Duitse doelman

Veertigduizend mensen namen zondag afscheid van de nationale keeper Robert Enke. Der Spiegel zette een eigen Mannschaft van elf journalisten op de zelfmoord van Enke, doelman bij Hannover 96. Duitsland was geschokt, want achter de rustige, vriendelijke voetballer en huisvader had niemand een zwaar getormenteerd mens gezocht.

Behalve zijn naasten, zoals Enke’s vader, psychotherapeut. Der Spiegel laat hem vertellen over de angsten van Robert, om de plaats in het nationale elftal te verliezen, om op de reservebank terecht te komen, om ballen door te laten. De krassen op zijn voetbalziel – drie missers voor Barcelona, Van Gaal die hem daar op een zijspoor zette, mislukking in het Turkse Fenerbahce – bleven, waarschijnlijk, diepe sporen. De dood van zijn dochtertje kwam Enkel niet te boven. Het zijn speculaties over het eenzame leed van de topvoetballer, wiens verhaal uiteraard breder wordt getrokken door het Duitse blad. Vier miljoen Duitsers lijden aan depressie, een op de zeven zwaar gedeprimeerden pleegt zelfmoord. Depressie is in Europa dodelijker dan aids, drugsgebruik en verkeersongelukken samen. Door snellere erkenning en betere medicatie is het aantal suïcides in de bondsrepubliek wel afgenomen, is het goede nieuws.

Dat topspelers gevoeliger zouden zijn voor deze volksziekte omdat ze tot uiterste prestaties worden opgejut, vindt depressiedeskundige Florian Holsboer onzin. Depressie kan iedereen treffen, en welke genen, stofjes en omstandigheden daaraan bijdragen, is nog altijd onderwerp van onderzoek. Wel is zeker dat stress – de permanente gemoedstoestand van succesvollen, aldus Der Spiegel – en depressie samenhangen. En in het profvoetbal zijn psychische problemen taboe, Weichei-Krankheit.

Dat weerhoudt vader Enke er niet van, aan zijn interviewers het telefoonnummer van bondscoach Joachim Löw te vragen. Hij wil niet dat de laatste zich schuldig voelt omdat hij Robert, wegens gebrek aan vorm, niet had opgesteld in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Chili.

Een taboe van heel andere orde heerst in Oeganda, waar een antihomowet dreigt te worden aangenomen. The Economist wijst op een mogelijke trend in andere Afrikaanse landen. Homoseksuelen staan onder toenemende druk door de invloed van conservatieve christenen, vaak afkomstig uit de Verenigde Staten, en al even behoudende moslims. De Oegandese wet stelt de doodstraf voor voor ’actieve homoseksualiteit’, vervolging voor praktiserende homo’s overzee en wil zelfs het spreken over homoseksualiteit strafbaar stellen.

The Economist wijdt deze week speciale aandacht aan opkomende economische macht Brazilië. Het land lijkt redelijk ongeschonden uit de financiële wereldcrisis te komen, tot veler verbazing. Een stabiele inflatie- en schuldenpolitiek en openheid jegens buitenlandse investeerders heeft het land van president Lula voorspoed gebracht.

Ook in niet-economische zin onderscheidt Brazilië zich gunstig van andere nieuwe economieën: anders dan India kent het Zuid-Amerikaanse land geen opstandelingen, etnische en religieuze conflicten of agressieve buurlanden. En anders dan China, is het een democratie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden