De angel lijkt eruit bij Jan Jaap van der Wal

’Zonder band’ door Jan Jaap van der Wal. Regie: Ruut Weissman. Tournee t/m 29/04 2009. Info: www.bvgool.nl

Een oude, witgeschilderde bus staat pontificaal op het podium. Er bovenop zit een zeer begenadigd gitarist die helemaal opgaat in zijn spel. Vier gitaren heeft hij en hij bespeelt ze allemaal even virtuoos.

Dan komt Jan Jaap van der Wal vanachter de bus vandaan. Hij zet een leesbril op en begint ongelooflijk veel bagger over zichzelf uit te storten. Haatmails en meningen op internetfora. Daar heb je last van als je een bekende cabaretier bent. Even later spelen Van der Wal en Edoardo Righini, want zo heet de meestergitarist, een stevige rockversie van ’What a wonderful world’. Lekker contrast. De kop van ’Zonder band’, zijn zesde voorstelling, is eraf.

Van der Wal, een standupper van origine, heeft de laatste jaren veel geschaafd aan zijn theatertalent. Hoogtepunt was zijn vorige voorstelling ’BSUR’ en afgelopen december mocht hij – als jongste cabaretier ooit, hij is nog geen 30 – de Oudejaarsconference verzorgen.

In ’Zonder band’ pakt Van der Wal het anders aan dan hij tot nu toe deed. Zelf zegt hij: „Ik doe een poging om erachter te komen hoe de wereld in elkaar zit en hoe ik zelf in elkaar zit.”

Bij een poging blijft het want er gebeurt te veel dat onbegrijpelijk is. Behendig zwiert Van der Wal van licht naar serieus en terug. Dat doet hij heel relaxed, met een fluwelen handschoen. Het bijtende, vileine en tegelijkertijd passievolle dat zo overrompelde bij ’BSUR’ ontbreekt. Nergens wordt het publiek geconfronteerd met zijn eigen gedrag, zijn eigen dommigheden, iets dat in de vorige show wél gebeurde. Van der Wal lijkt het allemaal minder te interesseren. Lijkt, want ik kan me dat niet voorstellen. De boosheid die hij vroeger had, is omgeslagen naar relativering. Zo wil hij niemand meer voor paal zetten op de eerste rij – „Die fase heb ik gehad” – en houdt hij juist een pleidooi voor de verbeelding.

De verhalen in ’Zonder band’ gaan vooral over de cabaretier zelf. Over zijn de eerste voetbalwedstrijd die hij zag, over zijn arrestatie voor de deur van zijn huis en zijn ontmoeting met Rita Verdonk. En verder is Van der Wal blij. Blij met zijn leven, blij met zijn nieuwe huis en zijn geliefde, blij dat zijn jongensdroom – cabaretier worden – is uitgekomen. Hij wil terug naar de tijd dat je nog iemand kon vertrouwen en dat leuke, normale mensen de norm waren in plaats van de hufters waar nu het beleid op wordt gemaakt. Geen grove, seksistische taxichauffeurs

Halverwege spelen de cabaretier en de gitarist samen nog het prachtige ’Make you feel my love’. Zou de angel er helemaal uit zijn bij Van der Wal?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden