'De Ambtenaar' vreesde de zorg

Het liefst bleef hij thuis wonen, zei Dick Houwaart (toen 85 jaar oud) in 2012 in Trouw. "Met al m'n boeken om me heen, met alles wat me dierbaar is, de spullen die mijn vrouw gemaakt heeft, met m'n herinneringen. Ik hoef niet naar zo'n verschrikkelijk tehuis."


Hij gaf een toelichting op zijn boek 'Mijn vrouw is dood. Relaas van een trieste tocht in ziekenhuis en verpleeghuis' na het sterven van zijn Willy Mallee, met wie hij zestig jaar was getrouwd. Hij schreef in twee dagen tijd de frustratie over de zorg van zich af. Alle fractievoorzitters van de Tweede Kamer kregen een exemplaar. Het was een pleidooi voor thuiszorg, en tegen plichtmatige verzorging in verpleeghuizen.


"Heel erg heb ik gevonden dat je de regie over je leven verliest. Je bent totaal overgeleverd aan de zorg van mensen die daar werken en die hebben niet altijd het besef dat je je eigen persoonlijkheid hebt. Het heeft mij diep, nou gekwetst gaat misschien te ver, maar het heeft mij zo'n geweldige schrik aangejaagd dat ik tegen mijn huisarts heb gezegd: ik ga nooit naar een verzorgingshuis. Ik sterf liever in m'n flat dan dat ik daarnaartoe ga."


Dick Houwaart, vooral schrijver en journalist, is vorige week op 89-jarige leeftijd in zijn woonplaats Enschede overleden. In de jaren zeventig en tachtig was hij directeur voorlichting bij het ministerie van binnenlandse zaken en diende hij onder de ministers De Gaay Fortman, Wiegel, Rietkerk en Van Thijn. Van 1987 tot 1989 verzorgde hij onder het pseudoniem 'De Ambtenaar' op de parlementspagina van Trouw de rubriek 'Publieke Zaken'.


Pas op 9 maart 1990 werd onthuld wie er achter De Ambtenaar schuilging. Vijf jaar later kwam hij met de bundel 'Notities van een ambtenaar' waarin hij onthulde hoe in Den Haag menige benoeming aan de top vooral werd ingegeven door loyaliteit, en niet altijd door kwaliteit. De schrijver gaf voorbeelden van benoemingen waaraan volgens hem een luchtje zat. Zo gaf VVD-minister Wiegel in de jaren zeventig leuke banen weg aan vriendjes uit zijn partij. Op hun beurt verzamelden die topambtenaren weer eigen vrienden om zich heen.


De in Den Haag geboren Houwaart was voor zijn tijd als voorlichter hoofdredacteur van het Dagblad van het Oosten in Almelo. Daar werkte hij totdat het dagblad in 1975 werd verkocht aan de Enschedese krant Tubantia. Houwaart weigerde mee te gaan met de verkoop en was een jaar zonder vaste baan.


De Tweede Wereldoorlog leidde tot de vrijwel totale uitroeiing van zijn Joodse familie en deze periode bepaalde voor een groot deel zijn verdere leven. Van 1976 tot 1988 was hij voorzitter van de Anne Frank Stichting. In die functie zette hij zich in voor de bestrijding van antisemitisme, discriminatie en racisme. Houwaart profileerde zich in die tijd als publicist over politiek en Jodendom. Van 1990 tot 2000 was hij eindredacteur van de Joodse Omroep, afdeling radio. Ook schreef hij jarenlang een commentaar voor het Nieuw Israelietisch Weekblad. Zijn autobiografie verscheen in 2012.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden