De activisten oppakken, de dieren rechten geven

Dierenactivisten van de Anti-Dierproeven Coalitie demonstreren bij het bedrijf Harlan in Horst. (ANP) Beeld
Dierenactivisten van de Anti-Dierproeven Coalitie demonstreren bij het bedrijf Harlan in Horst. (ANP)

Dierenrechten verdienen een vaste plaats in de democratie. Als dieren evenveel pijn voelen als mensen, moet dat consequenties hebben.

Erno Eskensfilosoof en uitgever en auteur van ’Democratie voor dieren’

Een tijdje terug stelden het kabinet en boerenorganisaties voor om gewelddadig dierenactivisme onder de noemer ‘terrorisme’ te scharen. Dat voorstel werd ijlings introkken toen bleek dat de boeren vanaf dat moment niet meer verzekerd zouden zijn tegen vernielingen. De meeste polissen betalen niet uit bij terrorisme. Nu heeft Minister Ter Horst een nieuwe strategie bedacht om de radicalen aan te pakken. Ze wil alle dierenbewegingen een verklaring laten tekenen dat zij geen geweld gebruiken. Zo wil ze de good guys van de bad guys scheiden.

De minister vergist zich. Gematigde organisaties zullen hun handtekening niet zetten – dat hebben ze de minister in een gezamenlijke brief al laten weten. Zij vinden het onzin om een document te tekenen; van alle burgers en organisaties mag toch worden verwacht dat ze zich aan de wet houden?

De ironie wil dat de radicale clubs de verklaring wél zullen tekenen. Zij roepen immers altijd publiekelijk dat ze niets met het geweld te maken hebben. Misschien doen hun leden gekke dingen maar zij hebben er niets mee te maken. De minister biedt hen een kans een handtekening onder dat standpunt te zetten, en zich juridisch in te dekken.

Minister Ter Horst weet allang welke organisaties niet deugen. In de rapporten van de AIVD staan ze keurig opgesomd. Respect voor Dieren en zusterorganisatie Anti Dierproeven Coalitie zijn de aanjagers van het geweld. Ook Een Dier Een Vriend en de extreem-rechtse Met de dieren tegen de Beesten neigen volgens de AIVD tot geweld. Naast de onlangs opgerichte SHAC, een club die niet voor bedreigingen terugschrikt, is er natuurlijk nog het Dierenbevrijdingsfront, waarvan de cellen opereren zonder centrale aansturing.

Bij al deze organisaties trekken volgens de AIVD slechts enkele tientallen mensen aan de touwtjes. Waarom de veiligheidsdienst dit handjevol oproerkraaiers niet weet op te pakken, blijft een raadsel.

In een vlaag van daadkracht heeft minister Ter Horst ook het Korps Landelijke Politiediensten ingeschakeld. Onlangs verzocht ik met een beroep op de Wet Openbaarheid van Bestuur deze KLPD om een eenvoudig overzicht van incidenten in de afgelopen jaren. Ik kreeg te horen dat deze gegevens niet worden bijgehouden. Tsja, dat geeft te denken.

Misschien geloven politie en AIVD dat het wel overwaait. Het aantal gewelddadige incidenten daalt immers (van 178 in 2005 naar nog geen 50 in 2007), blijkens het AIVD-rapport dat deze week verscheen. Maar veel acties zijn beginnersacties. Het dichtlijmen van sloten is Les 1 uit het handboek van het Dierenbevrijdingsfront. De overige lessen gaan nog komen.

Sommige acties zijn nu al heftig. Investeerders in het Venrayse life sciences park Science Link zagen na intimidatie af van hun project. Bij een bestuurder van Euronext, de beurs waarop bedrijven genoteerd staan die dierproeven doen, zijn auto’s in de fik gestoken vlakbij een privéwoning. Extremisten in Wageningen dreigen met ’de grote bom’.

In Trouw wees Partij voor de Dieren-senator Niko Koffeman er vorige week op dat niet alleen de extremisten gewelddadig zijn. Veel boeren en vissers zijn extreem gewelddadig tegen dieren. Daar heeft hij gelijk in. Het gaat er echter niet om wie het meest extreem is.

Alle vormen van extremisme moeten uitgebannen worden. Om te beginnen, door de basisbeginselen van de democratie serieus te nemen en die uit te breiden naar het dierenrijk. In een democratie worden alle belangen volgens vaste procedures gewogen. De belangen van dieren horen daar bij. Ook het andere basisbeginsel van democratie, gelijke gevallen gelijk behandelen, kan op dieren van toepassing worden verklaard. Als zij evenveel pijn voelen als mensen, dan moet die pijn gelijk wegen. Waar die pijn verschilt, mogen de verschillen meewegen.

Ter Horst en haar collega’s moeten de democratie serieus nemen, alle belangen wegen en ondemocratische zaken aanpakken. In de rapporten van de AIVD staat precies waar die ondemocratische elementen zich bevinden. Lees die rapporten eens, minister. En pak de gekken op. Zo moeilijk kan het toch niet zijn?

’Democratie voor dieren’, verscheen deze week bij uitgeverij Contact.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden