De 'A hard days night' van de jaren negentig

Ze moeten en zullen de hele wereld aan hun voeten krijgen. Na vele hits en bergen media-attentie bedachten The Spice Girls eind 1996 weer iets nieuws om iedere aardbewoner in de ban van hun 'Girl Power' te krijgen. Ze wilden a fun movie maken, 'that would mark a change in British movies of the past'. Om ook Nederland definitief voor hun muziek, meisjeskracht en - nu ook - hun film te winnen, gaven de vooral bij jonge meisjes immens populaire Emma, Geri, Mel B, Mel C en Victoria gisteravond acte de présence bij de officiële Nederlandse première van hun eerste film in Rotterdam.

Dit film-offensief zou De Lage Landen best wel eens plat kunnen krijgen. 'Spiceworld - the movie' moge het tegendeel zijn van een breuk met de Britse film uit het verleden, het is wel een zeer amusante 'pret-film', die garant staat voor anderhalf uur luchtig en kluchtig, typisch Brits vertier. In navolging van 'A hard day's night' (1964) waarin Richard Lester maar één dag uit het leven van 'The Beatles' in beeld bracht, neemt Bob Spiers de kijkers op sleeptouw door een hele week uit het hectische leven van The Spice Girls. Die week waarin de dames in een geblindeerde bus van fotosessie naar tv-interview naar receptie naar dansles naar repetitie, etc., etc., racen, dient uit te monden op hun eerste live optreden in de Royal Albert Hall.

Rond dit centrale thema zijn allerlei nevenplots gegroepeerd. Plotselinge invallen worden ogenblikkelijk omgezet in filmclips. Een onhandige documentairemaker die altijd de clue mist, probeert een film over The Spice Girls te maken. Een boosaardige krantenmagnaat probeert zijn oplagecijfers te verhogen door geruchten te verspreiden: The Spice Girls gaan uit elkaar, het live optreden gaat niet door. Verder worden The Spice Girls nog op de hielen gezeten door een sensatie-fotograaf die zich in de zotste vermommingen hult. Is het een wonder dat de supersterren er soms even de brui aan geven? Ze breken er wel eens een avondje uit. Hun verplichtingen aan hun laars (of plateau-zool) lappend, assisteren ze een vriendin van vroeger bij de geboorte van haar eerste kind (een meisje natuurlijk!) in het ziekenhuis.

Die laatste nevenplot houdt de spanning er aardig in. Het nieuwste levende bewijs van girlpower wordt na een extreem lange bevalling pas geboren op het moment dat de Royal Albert Hall al volgestroomd is met belangstellenden voor het live optreden. Dat is goed voor een 'Speed-achtige' race tegen de klok door Londen.

Het verhaal van 'Spiceworld - the movie' steekt onverwachts goed in elkaar. Toch ligt de kracht van de film - naast de songs natuurlijk - ergens anders. De film is opgepept met talloze ultrakorte en iets langere gast-optredens van nationale en internationale Engelse beroemdheden. In de beste traditie van de Britse revues, komedies en tv-kluchten maken die sterren en The Spice Girls bijna altijd iets amusants van die sketches. Eén voorbeeld. Zijn optredens in de James Bond-films indachtig speelt Roger Moore de ondoorgrondelijke chief van de platenindustrie. Hij bevindt zich in een James Bond-achtige, luxe ruimte en geeft de manager van The Spice Girls - tot diens wanhoop - via de telefoon duistere adviezen als: “When the speeding melon hits the wall, it's Christmas for the crows.” Naar analogie met de hoogste boevenbaas uit de Bond-films streelt Moore bij die gesprekken aanvankelijk een langharige Perzische kat. In de loop van de film wordt die kat een biggetje dat door Moore hoogst elegant geaaid en met een fles gevoed wordt.

Hoewel 'Spiceworld - the movie' constant vermaakt door dit soort variété-acts, valt er toch ook wel een kritische noot te kraken. Waarom The Spice Girls als spontaan, brutaal, vitaal en eigenzinnig te boek staan, is na het zien van deze film een compleet raadsel. Constant merk je dat ze het product zijn van een uitgekiende marketing-strategie en dat ze - licht tegenstribbelend weliswaar - altijd gehoor geven aan his master's voice. Hun jonge-honden-gedrag en -muziek doen eerder denken aan de door slimme zakenlieden in elkaar geflanste Amerikaanse succesgroep The Monkees dan aan de in ieder geval nog in het echte leven tot roem gekomen The Beatles. Maar ja, een handje vol uitzonderingen daar gelaten, is de hele popmuziek de afgelopen decennia in de greep van de commercie geraakt. 'Spiceworld - the movie' weerspiegelt deze ontwikkeling perfect en kan daardoor toch met recht de 'A hard day's night' van de jaren negentig genoemd worden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden