'Dat wil ik. Ik weet niet wat hij doet, maar dat wil ik doen.'

MISCHA ANDRIESSEN

Toen toetsenist, zanger en componist George Duke vier jaar oud was, nam zijn moeder hem mee naar een concert van Duke Ellington. Dat maakte op de jonge Duke een onuitwisbare indruk. "Niet per se omdat ik de muziek begreep, maar omdat ik een man zag die in zekere zin op mij leek, we hadden dezelfde kleur, hij was hip, sprak deftig Engels en tegelijk het straat-Engels dat ik uit het getto kende. Ik zei tegen mijn moeder: 'Dat wil ik doen, ik weet niet wat hij doet, maar dat wil ik doen'."

Voor Duke was dat het begin van een rijke muzikale carrière. Duke werd een muzikant voor wie genregrenzen niet bestonden. Jazz, rock, funk, disco, hiphop; hij speelde het allemaal. Duke maakte jarenlang deel uit van de band van gitarist Frank Zappa, werkte langdurig samen met jazz-rockbassist Stanley Clarke, en speelde met trompettist Miles Davis. Maar hij is bijvoorbeeld ook terug te vinden op het album 'Off the Wall' van Michael Jackson en nam recent een nummer op met r&b-zangeres Jill Scott.

Duke debuteerde onder eigen naam in 1966. Drie jaar later beleefde hij in meerdere opzichten een doorbraak. Toen Duke in de zaal kwam waar zijn trio zou gaan samenspelen met de Franse violist Jean-Luc Ponty bleek er geen piano aanwezig, alleen een Fender Rhodes. Duke, die naar eigen zeggen tot dan toe geen ervaring met elektrische instrumenten had, besloot er maar het beste van te maken. Zowel het optreden als de op lp uitgebrachte opnamen ervan werden een succes. In het publiek bevond zich bovendien Frank Zappa met wie Duke kort daarna tot een uiterst vruchtbare samenwerking zou komen.

Niet in de laatste plaats had Duke zijn stiel gevonden. Precies in die tijd begonnen jazz en rock naar elkaar toe te groeien. De zogeheten fusion werd de natuurlijke habitat voor Duke. Juist met elektrische toetsinstrumenten als de Rhodes en Mini Moog bleek Duke uitstekend uit de voeten te kunnen. "Ik leerde hoe ik ze kon laten praten, hoe ik de blues eruit kon halen." Duke was veelzijdig en chronisch speels en nieuwsgierig. De enige muzikale grens die hij accepteerde, trok hij zelf: "Ik wil best meer fans, maar ik ga niet de muziek van mijn hart prostitueren."

Vorige maand nog verscheen zijn cd 'Dreamweaver' opgedragen aan zijn in 2012 overleden vrouw. Ondanks die droeve aanleiding is Dreamweaver een levendig album, waarbij Duke zoals zo vaak van hot naar her swingt. Gisteren overleed George Duke onverwacht op 67-jarige leeftijd.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden