Dat geluk van de pastoor was bisschop te gortig

Van een medewerker WENEN - Bisschop Weber van Graz (Oostenrijk) staat bekend als een ruimdenkend man, maar pastoor Cornelius Sagmeister (59) van het bergdorp Traboch maakte het hem te bont, toen de pastoor hem opgewekt schreef hoe gelukkig hij was met de geboorte van zijn vierde dochter, die hij inmiddels eigenhandig 'Donata' (zij die geschonken is) had gedoopt. Bisschop Weber stelde hem bits voor de keus: of alle contact met het meisje en haar moeder verbreken en naar een andere parochie verhuizen ofwel vervroegd met pensioen gaan.

Sagmeister is een weinig conventionele maar zeer populaire pastoor. 's Zondags heeft hij een volle bak; als het dorp hem te benauwd wordt raast hij op zijn motor door de omgeving. Bij twee vrouwen heeft hij in de loop van de tijd vier kinderen gekregen. En nu dus weer. Dat hij de bisschop schreef vatte deze op als een provocatie. De pastoor werd op het matje geroepen en stuurde hem naar Duitsland om zich gaan te bezinnen.

Sagmeister heeft gekozen voor het pensioen. Hij wil zijn vriendin en dochter niet in de steek laten. Toen twintig jaar geleden bekend werd dat hij bij zijn eerste levensgezellin twee dochters had, werd hij van hen gescheiden en voor straf naar het verre Traboch overgeplaatst. Een tweede keer wil hij zoiets niet meemaken. “De parochie zou het bovendien als verraad beschouwen, als ik elders pastoor zou worden.”

De Trabochers zijn boos over het ontslag/-pensioen. Achthonderd van de duizend kiesrechtigden hebben een protestbrief getekend. “Het heeft ons nooit gestoord dat hij kinderen heeft,” vertelt Franz Toblier, de burgemeester van Traboch. Niet dat het dorp er zo'n een vrijzinnige moraal op na zou houden, integendeel, “In principe zijn wij conservatief, maar wij vinden dat de kerk mee moet gaan met de tijd.” Wat Toblier vooral stoort is de huichelarij: “Cornelius is het slachtoffer van zijn eerlijkheid. Als hij niets had gezegd, was er niets aan de hand geweest.”

Volgens Hans Werner Prein, de voorzitter van de parochieraad, heeft de minzame bisschop Weber uitsluitend gehandeld onder druk van fundamentalisten in de kerk. Zijn echtgenote, peetmoeder van Sagmeisters jongste dochter, herinnert zich de tijd dat Sagmeister pas in het dorp was: “Er deden geruchten de ronde dat hij zes of zeven kinderen had. Toen ik hem daarop aansprak, heeft hij ons zijn vriendin voorgesteld.” De dochters van Sagmeister zouden in het dorp ook volkomen geaccepteerd zijn, weet zij. “Weet u wat erg is? Als kinderen van een pastoor hun eigen vader 'oom" moeten noemen.”

Volgens een priester van Nederlandse afkomst uit Wenen komt het probleem vaker voor: “In bepaalde gebieden van Stiermarken en Karinthie is het heel gewoon dat een pastoor met zijn huishoudster en hun beider kinderen samenwoont.” Voor zulke kinderen zouden zelfs speciale alimentatie-voorzieningen bestaan. Dat laatste ontkent een woordvoerder van het bisdom Graz echter ten stelligste.

Zoals het er nu naar uitziet moet Traboch op 1 augustus afscheid nemen van zijn pastoor. Even is eraan gedacht om uit protest met z'n allen uit de katholieke kerk te treden, maar dat radicale plan heeft men laten varen. “Ons thuis is en blijft de katholieke kerk,” vindt Hans Werner Prein. “Als we weggaan verliezen we ook het recht om mee te praten.”

Cornelius Sagmeister ziet zijn toekomst gelaten tegemoet: “Ik ben gewend veel te dragen,” zegt hij Multatuli na. “In mijn jeugd was ik een enthousiaste gewichtheffer en kon met gemak 115 kilo stoten.” Hij denkt erover om, nu hij geen pastoor meer kan blijven, te trouwen met zijn vriendin, een 39-jarige kleuterleidster. “Voor haar werd de psychische belasting sowieso te groot; zij is blij dat er eindelijk duidelijkheid is.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden