Darum fahren wir nach Barneveld

Er zijn veel goede redenen om naar Barneveld te reizen - een bronzen kip, het Gouden Ei - maar ik ging vanwege de autoveiling.

Het bedrijf van de BCA, de British Car Auction, met vestigingen in diverse landen, ligt direct naast het Transferium: een kantoor met een grote loods en een parkeerterrein waar zo'n 1200 auto's op een nieuwe eigenaar wachten.

Eén voor één rijden ze een klein theater met rode kuipstoeltjes binnen, de veilingzaal, met aan de ene zijde een tribune met bieders en aan de andere zijde de veilingmeesters, die in hoog tempo de wagens afhameren.

Jaarlijks schuiven hier zo'n dertigduizend auto's door de zalen, waarvan er twintigduizend worden verkocht, auto's afkomstig van leasemaatschappijen en dealers. De bieders en kopers zijn handelaren, ik zag ze geroutineerd de voorbij rollende waar bekijken en met een achteloos handgebaar een bod uitbrengen. 2400 euro voor een Ford Fiesta uit 1997, 60.080 km op de teller; 4000 euro voor een Renault Grand Espace uit 2006, 227.818 km op de teller; 17.700 euro voor een Audi A4 uit 2009, 149.337 km op de teller - dan hebt u een indruk.

Ik kwam niet voor de auto's. Ik kwam voor de Duitse taal. Door het gunstiger belastingklimaat zijn de auto's van de Nederlandse markt gewild geraakt bij Duitse handelaren, want de veiling is ook via internet te volgen. Dagelijks krijgt de vestiging in Barneveld zo'n vijftien tot twintig telefoontjes van Duitse handelaren, die een transactie willen afhandelen, en die moeten worden doorverbonden naar de afdeling export, financiën of claims.

De directie van BCA leek het een goed idee de werknemers een cursus Duits aan te bieden en vanwege dat initiatief kwamen ze terecht op de site van 'Mach mit!' - een campagne om via 'De Dag van de Duitse taal' weer aandacht te vragen voor de wijze waarop onze oosterburen zich verstaanbaar maken. Ons beroerde Duits kost de schatkist miljarden, zegt men, vooral in het handelsverkeer.

Wel, niet bij BCA.

Daar leren ze, via een uitgekiende trainingsmethode, in twintig lesuren precies genoeg Duits om zakelijk uit de voeten te kunnen.

De leraar, een man in een traditioneel Zuid-Duits jasje en hemd, stelde me voor aan drie cursisten: een veilingmeester, een man van de marketingafdeling en een man van de export. Hij leerde ze in het Duits te telefoneren met een Kunde en ik mocht even meeluisteren.

Het ging ze goed af.

Sie haben 3200 euro für die Golf gebot was misschien niet foutloos, maar een kromming in het Duits vindt de Kunde best charmant, al moet je euro niet als 'joero' uitspreken maar als 'oiro'.

De cursisten hadden zich geprepareerd via een Spickzettel en glipten behendig langs de valkuilen van Ihnen en Sie en mich en mir.

Ik voelde het meteen in ons BNP.

Ingewikkeld werd het even toen de leraar op Duitse koekjes trakteerde en de cursisten de tekst op de verpakking liet uitspreken. Doet u thuis even mee. Er stond:

Quietsche Entchen Kekse.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden