dans

Nog te zien: Haarlem 1 mei; Rotterdam 19/20 mei; Groningen 21/22 mei en na de zomervakantie in Amsterdam, Nijmegen, Enschede, Alkmaar, Arnhem.

Voor mij is die vergelijking een belediging van Bronkhorst, want alles wat haar zo fascinerend in haar hartstochtelijk verlangen maakt, is bij Vanrunxt afwezig. Zijn nieuwste 'mystery tour' (choreografie mag het niet heten) noemt hij 'Kult-star' en brengt hij uit onder de vleugels van Bronkhorsts Stichting van de Toekomst.

Met 'Kult-star' bedoelt Vanrunxt de tragiek van beroemdheden die met eigen zwakte spelen en zich voordoen als sterk. Aangezien hij vooral door vrouwen wordt geboeid en zich graag als zodanig verkleed, liet hij daarvoor zijn keuze vallen op de gouden engel (tevens bliksemafleider bovenop een warenhuis in Antwerpen), op de zich in stralende luister onthullende Salome en op de Franse zangeres Dalida, die zong dat zij op het toneel wilde sterven maar eenzaam thuis zelfmoord pleegde. De drie solo's kregen suggestieve namen, zoals 'Electrica', 'O, lichaam bleek en schoon van zondigheid' en 'Dalida Act', maar met uitzondering van de aankleding verschillen zij nauwelijks van elkaar. Esoterische ego-tripperij, waarin Vanrunxt zich uitleeft in narcisme en ongegeneerd de onlangs overleden Duitse choreograaf-danser Gerhard Bonner imiteert door zijn armen en handen geel te verven. Boos kan ik er niet om worden, wel een beetje onbeschaamd lacherig.

'Electrica' opent veelbelovend. Op de kitcherige 'Tubular Bells' van Mike Oldfield, de new-age-klanken van de jaren zeventig, staat hij met gespreide armen op een zwart blok, tegen een gouden achterwand. Aan zijn vingers heeft hij lange gouden klauwen, die mij aan de beroemde tovenaar Kotchei uit 'De Vuurvogel' herinneren. Vanrunxt zweeft even als een adelaar, priemt met de gouden messen voor zich uit, trekt er lijnen mee over hoofd, hart en kruis... en dat is het.

Voor zijn Sluierdans (in 'O, lichaam bleek en schoon van zondigheid') hult hij zich in een beschilderde lange rok, poedert zich nog eens extra, blaast een wolk van talkpoeder in het rond en wrijft en plukt aan zijn handen, alsof ze met slijm bedekt zijn. Arme Richard Strauss, kan ik alleen maar denken. Een acte van verleiding was het zeker niet, eerder een acte van verlating.

Na weer een lange verkleedpartij om in Dalida te veranderen (voor 'Dalida Act'), mogen we aanschouwen dat het 'mourir sans la moindre peine' in dit geval te vergelijken is met een slappe porno-video waarin een steunende chippendale maar geen zelfbevrediging kan vinden. Met uw permissie, zowel het toneelals videobeeld zijn grote onzin.

Truus Bronkhorst, die plannen heeft om volgend seizoen met Vanrunxt op te treden, is een gewaarschuwd mens. Alleen al door naar hem te kijken met haar dwingende blik zal zij deze kult-star tot een wolkje talk oplossen. Blijft een schrale troost: Vanrunxt heeft inderdaad mooie handen, ook zonder Kotchei-klauwen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden