dans

Charmante Haaien is nog te zien: Amsterdam 6 t/m 9/12 (Captain Fiddle); Utrecht 22/1 (Theater Kikker) en Alkmaar 19/2 (Provadja).

Het eerste is een 'trio' voor Wim Unk, Idit Herman en een stofzuiger. In het tweede betreedt Rob Conradi de vloer als een stoere Aikidovechtsporter die het opneemt tegen vier manwijven die hem laten zien dat zijn martiale bewegingskunst heel goed in hun straatje past. Beards blijkt het best in staat een concept uit te werken. Bovendien doet hij een schepje zout en exotische kruiden in zijn gerecht en dat maakt zijn aandeel een stuk aangenamer dan de langdradige, bij vlagen dodelijk serieuze poging van Van Dullemen.

Het trio over 'samen alleen zijn' is opgebouwd als een cartoon: een herhaling van gelijksoortige taferelen waarin het stel steeds meer uit elkaar zal drijven en de hoekige, stramme Wim Unk tenslotte in zijn eigen schulp wegkruipt en de niet te stuiten Idit Herman om haar eigen as blijft draaien. De zuigkracht die zij eerst al rollebollend op elkaar uitoefenden, wordt definitief door een voorbijglijdende stoet van stofzuigers uitgeblazen. Aan dat slot zijn heel wat te hoog gegrepen balansen, kruip-door-sluip-door-variaties en stampende voeten voorafgegaan; veel stof om op te zuigen deed het echter niet opwaaien. Het idee om stofzuigers met dans te combineren is overigens niet nieuw; een paar jaar geleden toonden Ties Louwerse en Tatiane de la Fuente dat op een boeiender wijze.

Makke schaapjes

Van meer originaliteit en humor getuigt het aandeel van Rob Conradi en Iris Reyes in Beards choreografie. Hij laat de rituele Aikidodanser de vier dames te lijf gaan als waren zij een kudde makke schaapjes. Dat blijkt een verkeerde inschatting en zijn stok ketst af op de krachtige provocaties van het dameskwartet in herenkostuum en op kraakverse Reeboks.

De vier amazones vormen een hechte samenzwering, trekken er hun jasjes bij uit en delen zich in twee groepjes op. De eerste twee vegen vakkundig de vloer met hem aan, het tweede paar stuurt hem vervolgens de ring uit. De man in zijn lange jaeger-onderbroek mag zijn kleren meenemen. Daarop zetten de vrouwen platinablonde pruiken op hun hoofd voor hun eigen rituele dans: een shownummertje a la Aikido op zang van de Andrew Sisters, waarbij de Reeboks piepen als krijtjes op een schoolbord. En daarmee eindigt de strijd der seksen onbeslist. Met dit deel na de pauze wordt veel goed gemaakt, maar een opzienbarende avond moderne dans met hoog stemmende verwachtingen voor de toekomst leveren de Charmante Haaien niet.

In retrospectief geldt dat ook voor het gehele CaDance Festival, waarin Paul Selwyn Norton, Thom Stuart, Conny Janssen, Karin Post, Ana Teixido en Arthur Rosenfeld naar voren kwamen als interessante persoonlijkheden in de nieuwe dans. En eigenlijk wisten we dat al.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden