dans

t/m 23 maart in Korzo theater. Zondagmiddag: workshop voor amateurs door Sanne van der Put.

Die formule snijdt aan twee kanten. Niet alleen aan de dansmakers en dansers stelt 'Four steps forward' een belangrijke uitdaging. Spreksel biedt hun een verkapte auditie voor deelname aan een volgend Cadance-festival. Donderdagavond vond in het Korzo theater de derde editie plaats, als stap vooruit op de weg die Susanne Middelburg, Pallas Sluyter, Sanne van der Put en de al langer werkzame Thom Stuart zijn ingeslagen. Wat bij de aanpak van de eerste drie vrouwen direct opvalt, is hun keuze voor mimisch ingevulde sketches. Zij laten tranen op tompoezen vallen. Vooral Pallas Sluyter, een Amerikaanse, klassiek geschoolde balletdanseres en de Nederlandse Sanne van der Put hebben een handje van comedy acting in psycho-symbolische verpakking. In hun sketches over overleven in een dolgedraaide wereld jagen zij op niet al te diep snijdende effecten, in fotogenieke tafereeltjes met hoog beeldspraak-gehalte. In 'A fractured fairy tale' voert Sluyter zichzelf op als een ballerina die een Bejart-achtig Adonisje (Andreas Leertouwer) aanbidt. Hij hanteert een lang rood koord met spitzen als zijn lasso, maar na zijn rodeo met trippelende zwarte zwaan is hij moe en valt in slaap. Zo merkt hij amper dat Sluyters pad doorkruist wordt door een alternatieve Gene Kelly-figuur (Simon Rowe), wiens louterende regen zuur is geworden. Samen bewerkstelligen zij de wedergeboorte van Adonisje Dans in een door loeiharde metal-rock beheerste wereld. De balletmeisjes-droom is aan diggelen en de jonge ouders hebben het maar knap moeilijk met hun naijverige Erosje. Gekte slaat ook toe in 'The happiest day of your life', wanneer Sanne van der Put door Simon Rowe en Kylie Jane Wilson het jawoord laat uitspreken. Erg geloofwaardig klinkt het niet, want zowel een pijlen schietend Cupidootje (alweer Leertouwer) als een schommelende gifkikker-duivel (Eduardo de Paiva Souza) fungeren als getuigen en staan daarmee garant voor heibel in het huwelijksbed. In het knap in elkaar gezette kwartet wordt drastisch afgerekend met het boterbriefje, meer in grappige trouvailles dan met interessante dans.

Een heel andersoortig feministisch gehalte toonde het duet van Susanne Middelburg voor twee in hun fantasieën gefrustreerde vrouwen. Maar ook in haar 'Lunatics' op een collage van Kevin Coyne, Nine Inch Nails, Therapy en Gavin Friday moet de dramatische actie het vooral van het acteervermogen Mirjam ter Linden Kylie Jane Wilson hebben. Beide danseressen slagen met glans in hun typecasting en weten met hun veroordeling tot een verminkt leven gevoelige snaren te raken. Echt verrassende bewegingsvondsten doen zich in hun kamer met bed, closetpot en scheef opgehangen witte muren echter niet voor.

Net als Van der Put en Sluyter onderzocht hekkensluiter Thom Stuart de determinerende rol die schoeisel in de evolutie van dansvernieuwing heeft gespeeld. Zijn vier dansers lopen, marcheren, tollen en springen in prachtige plastic-glanzende outfit (Saskia Bredero) op spitz, sneaker, stevige blokhak en sandaal. Stuarts 'Ferrous' is echter moordend saai en maakt vooral duidelijk hoe moeilijk het is de enig juiste pas op het juiste moment op de juiste muziek te vinden. Nee, deze editie voor drie vrouwen en een man is geen opmerkelijke sprong vooruit met een hoog uitslaande kwik-stand. Het werd gedribbel sur place, zonder noemenswaardige verhoging.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden