Danssector wordt eenheidsworst

Het dansadvies van de Raad voor Cultuur is niet te volgen. Hij waarschuwt voor vervlakking, maar schrapt tegelijk de meest rebelse dansgroepen.

Na ruim vijftien jaar bewezen en door het rijk medebetaalde eigenzinnigheid wordt de artistieke visie van Truus Bronkhorst, Hans Tuerlings en Piet Rogie geen rijkscent meer waard geacht. De Raad van Cultuur stelt voor deze choreografen geen structurele subsidie meer toe te kennen.

De adviseurs van de Raad wijzen op een algemene vervlakking in de danssector, nationaal en internationaal. Maar het zijn juist de Stichting van de Toekomst (Amsterdam), Raz (Tilburg) en Rogie & Company (Rotterdam) die al een kwart eeuw weigeren een knieval te maken aan 'pasjes omwille van pasjes' en commercieel consumentisme. Bronkhorst, Tuerlings en Rogie boden en bieden drie, elkaar aanvullende varianten van dansbecommentariërende rebellie.

De Raad voor Cultuur heeft kennelijk lak aan hun nationale prijzen (Tuerlings kreeg onlangs de Choreografieprijs) of aan het feit dat zij voor internationale festivals worden uitgenodigd. De Raad gaat er ook aan voorbij dat uitgerekend deze drie, meer dan hun vaak jongere collega's, producties leverden die de gemoederen bezighielden, die anders waren. Ook de afgelopen vier jaar zetten zij theaterdirecteuren voor het blok, dwongen ze critici tot stellingname en veroorzaakten ze een levendig discours. Dat de jongste generatie dansmakers met deze bezuiniging verweesd raakt, lijkt evenmin ter zake te doen.

De drie weggesaneerde groepen warenfundamenteel voor een met veel moeite verworven en overeind gehouden infrastructuur, goed voor ruim 25 arbeidsplaatsen. Wat levert die kostenverschuiving naar de bijstand de dans en het rijk eigenlijk anders op dan een dramatische verschraling? Wat steekt is dat argumenten uitblijven. Waarom zo gedienstig hakken en schaven als er helemaal niets nieuws bij kan komen, behalve de oproep aan de staatssecretaris om een half miljoen te oormerken voor een dansgroep in het zuiden (als vervanging van Raz), waartoe zelfs nog geen initiatief aan de horizon gloort?

Niet alleen de jongste dans in de Randstad moet lijden (geen cent voor het Amsterdamse Huis voor Dans en exit van het Haagse Cadans ) maar ook de kaalslag in de zuidelijke regio's woekert voort: voor initiatieven in het nog altijd dansloze Limburg is geen cent bij elkaar geschraapt.

Niet alleen de drie groepen maar de hele sector is verliezer. Wat blijft is een grauwe eenheidsworst, volgepropt met dienstverlening aan inwisselbaar gebleken choreografen en dansers.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden