Dansende premier moet politiek weer eens in woorden gieten

Liberale bewindslieden hebben de merkwaardige gewoonte te gaan dansen op momenten dat de Europese Unie zwaar slagzij maakt. Atzo Nicolaï, de VVD-staatssecretaris die verantwoordelijk was voor de Ja-campagne van de regering-Balkenende bij het referendum over de Europese Grondwet, werd in maart 2005 aangetroffen op de dansvloer van het Haagse nachtcafé De Pijpela. Enkele uren eerder hadden de kiezers in meerderheid 'Nee' gestemd. Nicolaï danste de tegenvaller van zich af en bleef aan als staatssecretaris.

Er ontstond de afgelopen dagen een levendige discussie of Mark Rutte er goed aan deed midden in een oplopende schuldencrisis en groeiende zorgen over de euro als minister-president pontificaal mee te swingen op het Dance Valley-festival in Spaarnwoude. Hij stond op de voorpagina van De Telegraaf met blitse zonnebril en wit zomershirt tussen de feestgangers. Leuk, vonden sommigen, zo'n premier die normaal kan blijven. Misschien is die zorgeloze pose juist een rustgevend signaal voor de zenuwachtige financiële markten, opperden anderen. Als het zo bedoeld was, heeft het niet veel geholpen.

De vertoning op Dance Valley straalde geen gevoel van urgentie uit, ondanks de nadrukkelijke verzekering van de Rijksvoorlichtingsdienst dat onze minister-president op reces contact over de dreigende eurocrisis onderhield met Jan Kees de Jager en met buitenlandse collega's.

Natuurlijk hoeven we geen flauwe grappen te maken over dansende politici op een schip richting ijsberg. Maar op z'n minst is het beeld van deze zomerse hedendaagse premier compleet anders dan dat van de vorige generatie politici.

Enkele decennia geleden werden vakantievierende bewindslieden tijdens een onverwacht opduikende crisis in de zomermaanden steevast geïnterviewd in hun lommerrijke achtertuin. Dan zag je zo'n man zitten op zijn terrasstoel, peinzend voor zijn rodondendron. Voordat de minister-oude-stijl tussen vogelgetwitter een antwoord formuleerde, nipte die aan een kopje thee, zojuist aangereikt door zijn vrouw. Rutte hééft niet eens een tuin.

Het ontspannen 'summertime' gedrag van de eerste liberale minister-president sinds 103 jaar past naadloos bij zijn permanente verkiezingscampagne. Minder dan zijn directe voorgangers, Lubbers, Kok en Balkenende, lijkt hij te rekenen op de premierbonus die in theorie bij de volgende verkiezingen op hem wacht. Telkens vlucht hij in campagnetechnieken zoals nu op Dance Valley: kijk eens wat een open, toegankelijke VVD-politicus ik ben. Daardoor zitten we nu met een minister-president die minder dan gebruikelijk boven de partijen staat en zich vaak niet opstelt als een premier voor alle Nederlanders.

Het is allemaal nog wel te begrijpen bij de huidige vluchtige politiek aan het Binnenhof en bij dit ongelukkige minderheidskabinet van VVD en CDA, dat leunt op populistische gedoogsteun.

De dansende VVD-campagne-premier moet echter snel zijn politieke idealen weer eens in de juiste woorden gieten. Rutte zweeg na de recente opmerking van Wilders over moskeeën als 'haatpaleizen'. En hij verslikte zich in de miljardencijfers over de steun aan Griekenland, waardoor onnodige onzekerheid ontstond over de Nederlandse bijdrage. Een losse stijl is een minister-president nu eenmaal niet lang gegund.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden