Dansen tot je het loodje legt

De spelers van bewegingstheatercollectief Schwalbe spelen 'Spaar ze till we die'. En over drie jaar. En over weer drie jaar. En nog weer drie jaar ...

ROBBERT VAN HEUVEN

Uitputting, verval, doorgaan tot je niet meer kunt. Dat waren de thema's van de eerste voorstelling van Schwalbe, 'Spaar ze', waarin het collectief anderhalf uur op hardcore danste. Die thema's kwamen daarna telkens terug in hun voorstellingen. In 'Op eigen kracht' verzorgde de groep zijn eigen theaterlicht door te fietsen, in 'Schwalbe zoekt massa' renden de leden en een grote groep vrijwilligers eindeloos rondjes over de toneelvloer. Voor deze hypnotiserende ervaring kreeg Schwalbe de BNG Nieuwe Theatermakersprijs en een nominatie voor de VSCD-mimeprijs.

In 'Spaar ze till we die' gaat de groep nog een stapje verder. De dertigers gaan 'Spaar ze' om de drie jaar spelen tot er niemand meer van hen over is, vertellen Schwalbe-leden Daan Simons en Floor van Leeuwen.

Wat maakt die fysieke herhaling interessant voor een theaterpubliek?

Van Leeuwen: "Om te beginnen doen we niet alsof. Dat maakt de relatie tussen publiek en acteurs anders dan bij een fictief toneelstuk. Als iemand echt valt of echt moe wordt, voelt dat anders voor het publiek dan als iemand dat speelt. Dat vinden we mooi, omdat het speelt met theater als live-ervaring.

De herhaling is bovendien niet echt herhaling. Als je lang rent of fietst, veranderen er kleine dingen in de handeling. We nodigen het publiek uit geconcentreerder te kijken dan ze normaal doen. Om de kleine veranderingen in de handeling te zien. Wat die veranderingen betekenen, is voor iedereen anders."

Hoe past 'Till we die?' daarin?

Simons: "'Spaar ze' ging over vergankelijkheid, omdat het het langzame verval van een groep jeugdige dansers liet zien. Dit is eigenlijk een 'extended version' van de voorstelling."

Van Leeuwen: "Anderhalf uur springen en dansen gaat nu nog, maar er komt een moment dat dat niet meer gaat. Dat doet iets met de voorstelling: het gaat over het ouder worden van het lichaam."

Simons: "Door dit als groep te besluiten, dwingen we onszelf om heel bewust over de dood na te denken. Daar heb ik nooit zo letterlijk over nagedacht. Hoe word ik oud? Hoe zou het zijn als straks een van ons er niet meer is?"

Van Leeuwen: "Ook het publiek verandert en wordt ouder. Toen we afstudeerden was onze stijl redelijk nieuw. De hardcoremuziek die we gebruiken was hip. Straks zijn onze voorstelling en de muziek misschien wel enorm ouderwets. Ik ben benieuwd hoe een jong publiek er over twintig jaar naar kijkt."

Wat nou als iemand van jullie over tien jaar zegt: 'Ik heb geen zin meer'?

Van Leeuwen: "We leggen onze afspraak vast in een contract tijdens een ceremonie met het publiek als getuige. Maar je kunt je alleen aan zoiets committeren als je dat zelf echt wilt."

Simons: "We gaan niemand dwingen. Je moet het vooral vergelijken met een huwelijk. Je moet erop vertrouwen dat je tot het eind der tijden bij elkaar blijft."

'Till we die' speelt op 15 februari. www.schwalbe.nu

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden