Damesglossy, lichtpuntje in jonge natie

Een jaar na de onafhankelijkheid lanceert Nederlandse journaliste eerste vrouwenblad van Zuid-Soedan

Vrouwen maakten bij de schappen bijna ruzie om het blad als eerste te mogen inzien. Niet zo raar; Zuid-Soedan heeft, naast een paar kranten met enkel politiek nieuws, geen glossy vrouwenbladen. "Het ziet er gelikt uit! Het is niet alleen door vrouwen gemaakt, het is ook nog eens Zuid-Soedanees. Mooier kan het niet." Jina Awin, een studente, is net als veel anderen opgetogen over She, het eerste vrouwentijdschrift van Zuid-Soedan. "Door de jarenlange oorlog ontbreekt het ons aan alles. Zo'n glossy blad is een stap in de ontwikkeling van vrouwen. Geen overbodige luxe, maar juist een mijlpaal", meent een andere studente, Lucia Simon.

De eerste She kwam uit in mei, twee maanden voor de eerste verjaardag van de onafhankelijkheid van Zuid-Soedan. Het blad is een tikkeltje anders dan de Cosmopolitan of de Elle. Naast modereportages en artikelen over relatieproblemen, staat er gezondheidsinformatie in en een verhaal over vrouwen die leven in gebieden waar wapens nog altijd het dagelijks leven beheersen. Maar ook een interview met het Zuid-Soedanese supermodel Alek Wek.

Eerder dit jaar escaleerde de onenigheid met Soedan, waarvan het zuiden zich vorig afscheidde na decennia van oorlog tussen beiden. De twee regeringen zijn het oneens over het verloop van de grens en de verdeling van de olie-inkomsten. Zuid-Soedan, waar de meeste olievelden liggen, draaide begin dit jaar de kraan dicht. Beide landen, grotendeels afhankelijk van olie-inkomsten, glijden in volle vaart de economische afgrond in.

Het lijkt een ongepast moment voor de lancering van een glossy blad, maar vrouwen in de hoofdstad Juba vinden het juist een lichtpunt. "Ze vertellen ons dat het hoop biedt", zegt Ayen Achol Deng, een van de journalisten van het blad. De positie van vrouwen in de Zuid-Soedanese maatschappij is slecht door vastgeroeste tradities. "She biedt een platform waar we ervaringen kunnen uitwisselen, van elkaar kunnen leren en kracht uit elkaar kunnen putten", meent journaliste Deng.

De oplage van 2500 exemplaren lijkt op het eerste oog laag. Toch is het meer dan welk ander tijdschrift dan ook, en zelfs meer dan menige krant in Zuid-Soedan. Het aantal analfabeten is groot, zeker onder vrouwen. Bovendien beheerst een forse meerderheid geen Engels. Maar de kennis van Engels groeit sterk sinds het vorig jaar als officiële taal werd ingevoerd in het nieuwe land.

She kost vijftien Soedanese pond, net iets meer dan een bord bonen en een frisdrankje in een van de vele eetkiosken langs de kant van de weg. Ondanks de economische malaise hebben mensen het geld over voor het blad. "Niet alleen vrouwen kopen het maar ook jonge mannen die het voor hun echtgenoten of vriendinnen aanschaffen. Oudere, traditionelere mannen vinden het vaak maar niks", weet Deng.

De Zuid-Soedanese glossy is het initiatief van de Nederlandse Brigitte Sins, voormalig journaliste en de laatste tien jaar werkzaam in de ontwikkelingssector. Sinds 2008 werkt ze vooral in Zuid-Soedan en ze constateerde dat daar weinig vrouwen in de media werken. "Er zijn miljoenen projecten van internationale organisaties voor de media, maar het schortte aan een goed model. She is een lokaal, kwalitatief medium dat een platform biedt voor journalisten. Dit blad biedt de Zuid-Soedanezen meer dan alleen politiek nieuws." Ze gelooft dat de glossy vrouwen kan informeren over hun rechten, hen bewuster kan maken van hun mogelijkheden en hen aan kan zetten voor zichzelf op te komen. "De kracht van media wordt onderschat. Libelle en Margriet hebben meer gedaan voor de persoonlijke ontwikkeling van de vrouw dan Opzij."

Een glossy maken in Zuid-Soedan gaat niet vanzelf. She wordt in de Keniaanse hoofdstad Nairobi gedrukt omdat in Zuid-Soedan de middelen ontbreken. Net als alle media in Zuid-Soedan draait ook She op bijdragen van donoren.

Brigitte Sins investeerde haar eigen spaargeld in het tijdschrift. Ze verwacht voorlopig nog geen winst te maken maar Sins hoopt wel dat het blad zichzelf op den duur kan bedruipen met verkoop van exemplaren en advertenties. "Ik vind dat donorgeld voor bijvoorbeeld kranten of radiostations alleen gebruikt moet worden als startkapitaal. Dat dwingt de Zuid-Soedanese media om daarna zelf een zakelijk model te hanteren."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden